• زبان سایت

    No available translations found
  • ×
    Loading...

    جاذبه های گردشگری استان تهران

    تهران

    کاخ موزه گلستان: کاخ گلستان یادگاری است از دوره زندیه و قاجاریه که در مرکز شهر تهران واقع شده است و به جای مانده از ارگ تاریخی تهران در نزدیکی بازار قدیمی تهران است. کاخ گلستان با قدمتی نزدیک به چهارصد سال سال یکی از منحصر بفرد ترین مجموعه های تاریخی ایران به شمار می رود. اطلاق نام گلستان به این مجموعه به دلیل وجود تالاری بنام گلستان است که از بناهای عهد آقا محمد خان قاجار بوده و ساخت آن در سال ۱۲۱۶ ه.ق آغاز و در عهد فتحعلی شاه قاجار به پایان رسیده است. کاخ گلستان از عهد صفویه تا دوران معاصر دستخوش تغییرات زیادی گردیده است. هر چند که بنیان این کاخ به دوران شاه عباس صفوی و به سال ۹۹۸ ه.ق و با احداث چهارباغی دا داخل حصر شاه طهماسب و بعدها در زمان شاه سلیمان صفوی ۱۱۰۹-۱۰۷۸ ه.ق با ساخت دیوان خانه ای در همان محدوده چنارستان شاه عباسی شکل میگیرد ولی امروزه از آن ها خبری نیست و داشته های موجود کاخ گلستان از لحاظ قدمت، محدود به بخشی از آثار و عمارت ها از دوران زندیه ۱۱۷۳ – ۱۱۸۰ ه.ق می باشد و فراتر از آن نمی رود. کاخ گلستان در دوم تیر ماه ۱۳۹۲ خورشیدی و در سی و هفتمین اجلاس سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو بعنوان میراث بشری به ثبت رسیده  و جزو آثار ملی ثبت شده نیز می باشد. از جمله رویداد های مهمی که در این کاخ تاکنون رخ داده است می توان به موارد زیر اشاره نمود:

    – تاجگذاری پادشاهان قاجار از جمله احمدشاه بر تخت مرمر و آقا محمد خان در نوروز ۱۲۱۰ ه.ق

    – تاجگذاری مظفرالدین شاه در عمارت بادگیر

    – گشایش مجلس یکم در ۱۸ شعبان ۱۳۲۴ ق در اتاق برلیان عمارت گلستان

    – برپایی مجلس موسسان در آذر ۱۳۰۴ برای انقراض سلسله قاجاریه و استقرار سلطنت پهلوی

    – نخستین جلوس رضاشاه در ۱۳۰۴ شمسی بر تخت مرمر

    – تاجگذاری رضاشاه در ۴ اردیبهشت ۱۳۰۵ در تالار سلام

    از مهمترین موزه های بازدید این مجموعه: شمس العماره. تخت مرمر. تالار مخصوص. تالار برلیان و تکیه دولت هستند.

    تکیه دولت (کاخ گلستان): تکیه دولت با فرمان ناصرالدین شاه در سال ۱۲۸۴ ه.ق (در مورد تاریخ دقیق شبهاتی وجود دارد) و مباشرت دوستعلی خان معیرالممالک (سرپرست ضرابخانه) طی مدت حدود پنج سال (۹۰-۱۲۸۴ ه.ق) و با صرف هزینه ای بالغ بر سیصد هزار تومان بنا گردید. در آن زمان تکیه های دیگری نیز در تهران وجود داشتند و از جمله می توان به تکیه حیاط شاهی و تکیه حاج میرزا آغاسی اشاره نمود اما تکیه دولت به لحاظ بزرگی و نوع معماری اش بیشتر مورد توجه قرار گرفت. در خصوص علت احداث این تکیه در کتابچه کاخ گلستان، نوشته یحیی ذکاء اینگونه نقل شده است که معتبرترین و بزرگترین تکیه های تهران که تعزیه های دولتی در آن برگزار می شده است، تکیه حاج میرزا آغاسی (تکیه دولت قدیم) بود که تکیه عباس آباد نیز به آن می گفتند. استقبال زیاد مردان و زنان از نمایش های مذهبی، همچنین تنگی و کوچکی فضای تکیه عباس اباد، لاجرم ازدحام و ناراحتی ایجاد می نمود و کار اجرای شبیه گردانی را مختل می نمود. اقتضای زمان و اوضاع نیز تکیه بزرگتری را طلب میکرد، از این رو ناصرالدین شاه ضمن دادن دستور شروع بنای شمس العماره، امری نیز برای ایجاد تکیه بزرگی در داخل ارگ سلطنتی به دوستعلی خان معیرالممالک صادر نمود.

    عمارت شمس العماره (کاخ گلستان): شمس العماره یا بنای خورشید یکی از بناهای تاریخی تهران، مربوط به دوره قاجار و از شاخصترین بناهای مجموعه کاخ گلستان است که ساخت آن در سال ۱۲۸۲ آغاز شد و دو سال به طول انجامید. شمس العماره دارای پنج طبقه و ۳۵ متر ارتفاع است که در زمان ساخت آن بلندترین ساختمان آن دوره در تهران بوده است و اولین ساختمانی بود که از فلز در سازه آن استفاده شده است. کلیه ستون های طبقات بالا و حفاظها نیز چدنی هستند.  ناصرالدین شاه پس از سفر به اروپا و دیدن بناهای آنجا تمایل پیدا کرد تا نظیر آنها را در پایتخت خود احداث کند تا بتواند از بالای آن منظره شهر و دورنمای پیرامونش را تماشا نماید. ساخت این بنا در سال ۱۲۴۴ ه.ق به دستور ناصرالدین شاه آغاز و پس از دو سال به مباشرت دوستعلی خان نظام الدوله به پایان رسید. طرح و نقشه این عمارت ظاهرا از معیرالملوک و معمار آن استاد علی محمد کاشانی بوده است. سبک این بنا ترکیبی از معماری سنتی ایران و معماری غربی است. کف شاه نشین و نمای بنا با کاشی کاری هفت رنگ به سبک قاجاری تزئین شده است. کاشی کاری ها، تصاویری از طبیعت اروپا و معماری غربی را نشان میدهند ولی به سبک انها ایرانی کار شده اند. بر بلندای این عمارت ساعتی نصب شده است که پیشکش ملکه ویکتوریا به کاخ ناصرالدین شاه است و در آن زمان صدای ناقوسش در تهران طنین انداز بوده. اما پس از چندی با گلایه کاخ نشینان، ناصرالدین شاه دستور کم کردن آن را داده و پس از مدتی نیز برای همیشه خاموش شد.

    موزه ایران باستان (موزه ملی ایران): ساخت موزه ایران باستان در سال ۱۳۱۳ خورشیدی بدستور رضا شاه و توسط معماری فرانسوی بنام آندره گدار ساخته شد و در سال ۱۳۱۶ به اتمام رسید و برای بازدید عموم افتتاح شد.این موزه دارای دو ساختمان مجزا بنامهای موزه ایرن باستان و موزه دوران اسلامی (۱۳۷۵) ایران میباشد.  معماری این بنا از کاخ کسری در شهر تیسفون در دوران ساسانی الهام گرفته شده است. کهنترین اشای به نمایش درآمده در این موزه مربوط به دوره های گوناگون پارینه سنگی از مرحله قدیم تا اواخر دوران مذکور است. از دوره های پارینه سنگی میانی و جدید نیز آثار جالب توجهی در سالن موزه به چشم می خورد که بین دویست هزار تا حدود ده هزار سال قدمت دارند. موزه ملی ایران با قدمتی ۸۰ سال، بزرگترین موزه باستان شناسی و تاریخی ایران است و از نظر حجم، تنوع و کیفیت آثار جزء یکی از چند موزه بزرگ جهان محسوب می شود. این موزه در فرهنگ موزه داری ایران به عنوان موزه مادر به شمار می رود. این موزه آثار مربوط به دوران های مختلف پیش از تاریخ، تاریخی و اسلامی ایران را در خود جای داده است و قدیمیترین آثار آن حدود هشتصد هزار سال قدمت دارد.

    برج آزادی و موزه آن: برج آزادی تهران در مرکز میدان آزادی و در غرب تهران قرار دارد. میدان آزادی پس از میدان نقش جهان در اصفهان بزرگترین میدان ایران بشمار می رود و مساحتی بالغ بر ۵۰۰۰۰ متر مربع داراست و ارتفاع آن به ۴۸ متر می رسد. برج آزادی تهران گه پیش از انقلاب ۵۷ در ایران به برج شهیاد شناخته می شده است در سال ۱۳۴۹ خورشیدی، توسط حسین امانت معماری ایرانی ساخته شده است. این برج بعنوان نمادایران مدرن و برای یادبود جشن های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی در میانه یکی از میدان های اصلی تهران طراحی و اجرا شد. معماری برج تلفیقی از معماری هخامنشی، معماری ساسانی و معماری اسلامی است. در محوطه زیرین برج چندین تالار نمایش، کتابخانه، نگارخانه و موزه قرار دارد. این مجموعه در داخل برج آزادی قرار دارند و در داخل موزه اشیاء مختلفی از دوره های قبل از میلاد مسیح، دوره هخامنشیان و اشکانیان و ساسانی و همچنین از دوره اسلامی به نمایش گذاشته شده اند.

    موزه هنرهای معاصر: موزه هنرهای معاصر تهران در سال ۱۳۵۶ خورشیدی (اکتبر ۱۹۷۷ میلادی) به کوشش و ابتکار فرح پهلوی و با پشتیبانی دفتر شهبانو، در گوشه غربی پارک لاله فعلی در امیرآباد تهران بنا شد. این موزه مرکز فعالیت ها و رویداد های مهم هنری ایران در زمینه هنرهای تجسمی بشمار می آید. این موزه شامل مهمترین و جامع ترین مجموعه از هنر غربی در قاره آسیا در زمان تاسیس خود است. بر اساس تعریف رسمی موزه، موزه هنرهای معاصر نمایشگر چگونگی تحولات هنر در یک دوره محدود و مشخص هستند. ساختمان موزه که یکی از نمونه های با ارزش و کم همتای معماری نوین ایران است‌، با الهام از معماری سنتی ایرانی و مفاهیم فلسفی آن بنا شده است‌. طراحی و معماری این بنا به دست کامران دیبا انجام گرفته است‌. هشتی‌، چهارسو، معبر و گذرگاه از جمله عناصر جشم نوازی هستند که بازدید کنندگان هنر دوست را به تأمل در هنر و فرهنگ ایران زمین وا می‌دارند. ساختمان موزه تلفیقی ازمعماری مدرن و سنتی است که با الهام از بادگیرهای مناطق حاشیه کویری ایران ساخته شده است‌. تندیس هایی زیبا و با ارزش از هنرمندان معاصر مانند هنری مور، آلبرتو جیاکومتی و پرویز تناولی فضای سبز اطراف را به پارک مجسمه بدل ساخته است‌. بیننده مسیری چرخشی را در گرداگرد فضای اصلی موزه می پیماید و پس از تماشای نگارخانه ها، به هشتی می‌رسد در دل هشتی‌، اثر زیبا و نوین ماده و فکر، که توسط هنرمند ژاپنی‌، نوریوکی هاراگوچی‌، از روغن و پولاد ساخته شده است‌، خود نمایی می‌کند. مجموعه ای تماشایی از هنرمندان پاپ و فتورئالیست انگلیسی و آمریکایی و نیز آثار دیدنی آبستره از جکسون پولاک‌، کلاین و سوییز در گروه آثار مدرن جای دارند. موزه هنرهای معاصر تهران آثاری از بیکن‌، هاکنی‌، کیتاج‌، دو بوفه و جانسن را نیز در اختیار دارد. گالووی می‌ گوید هنگامی که در سال ۱۹۷۹ ایران دستخوش شورش و نا آرامی شد، با بالا گرفتن راهپیمایی و درگیری‌های خیابانی، کارکنان موزه آثار موجود در آن را به زیرزمین ساختمان ـ که در آن هنگام به عنوان پناهگاهی موقت در نظر گرفته شده بود ـ منتقل کردند. به گفتهه آغداشلو : در آغاز انقلاب کسی نمی‌دانست چه اتفاقی پیش خواهد آمد. پس تنها کاری که کردند آن بود که زمین را بکنند. چیزی همچون مجموعه درسدن در جریان جنگ جهانی دوم؛ آن‌ها همه چیز را در غارها نگاه داشتند. مشابه چنین چیزی در لوور انجام شد. این چیزها پدید می‌آید. تا بتوان آثار را امن نگاه داشت. آن ‌ها در انجام چنین کاری موفق شدند.  به گفته گالووی، هنر دوستی مردم ایران و فرهنگشان مانع نابودی آثار موزه در جریان انقلاب شد. پس از وقوع انقلاب اسلامی در ایران، بسیاری از آثار موجود در موزه برچسب غیرقابل نمایش خوردند و از دیدگان همگانی پنهان ماندند. تعدادی از آثاری هم  که نمایش‌ دهنده برهنگی بودند نیز باعث برانگیختن واکنش مسئولان وقت شدند. این آثار حتی برای نمایش به کشورهای دیگر قرض داده نمی‌شدند.  با این حال، در دهه ۱۹۹۰ میلادی با روی کار آمدن دولت اصلاحات در ایران تعدادی از آن‌ها برای نمایش به موزه ‌های غربی فرستاده شدند.

    موزه آبگینه و سفالینه: موزه آبگینه و سفالینه یکی از موزه های شهر تهران است. این بنا خانه ای تاریخی مربوط به دوره قاجاری است. این اثر در سال ۱۳۷۷ بعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. موزه آبگینه موزه تخصصی شیشه و سفال است. ساختمان این موزه هشت ضلعی است که در باغی به مساحت ۷۰۰۰ متر مربع واقع شده است. طرح های در و پنجره های نفیس که بسیار خوب تا به امروز نگهداری شده اند یاداور معماری عصر سلجوقیان است. اینخانه بر پایه آمیزه ای از معماری ایرانی و اروپایی بنا شده است. طراحی پلکان آن به شیوه روسی است اما هنر معماری ایرانی در منبت کاری های در و پنجره، گچبری های سقف و ستونها و آیینه کاری آن دیده میشود. در سال ۱۳۶۸ به آیینه کاری های طبقه دوم بخش های افزوده شد که در آن دورنمایه های مذهبی به چشم می خورد. قدیمی ترین شیشه ها و لوله های شیشه ای بنام سیلندر است که از معبد چغازنبیل کشف شده اند و مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد مسیح است که در این موزه نگهداری می شود. شیشه ها و سفالهای طبقه اول نیز مربوط به دوره های پیش از تاریخ هستند و قدیمیترین سفال دست ساز از دوره اشکانی از هزاره اول میباشد که از ارزشمند ترین اشای این موزه به شمار می رود.

    بازار تهران: بازار تهران بازاری است قدیمی که در مرکز شهر و در نزدیکی بسیاری از اماکن تاریخی مانند کاخ گلستان قرار گرفته است. در میان بخش های این بازار، بازار بین الحرمین از ساخته های دوره محمد شاه قاجار و بازار امیر، سرای امیر و بازار کفاشها از افزوده های دوره ناصر الدین شاه است. مسجد امام نیز یکی از جاذبه های مهم بازار تهران بشمار می رود که در دوره قاجاریه بنا شده است. همچنین محل دفن لطفعلی خان زند نیز در قلب این بازار جای دارد و گردشگران برای دیدن آن به این بازار قدیمی می آیند.

    موزه فرش: موزه فرش بدستور فرح پهلوی در سال ۱۳۵۶ ساخته و افتتاح گردید. هدف از تشکیل این موزه را می توان پژوهشی در سوابق، تحصیلات و کیفیت تاریخی هنر و صنعت فرش ایران دانست. موزه فرش تهران شامل سایر محصولات بافته شده مانند گلیم نیز می باشد. ساختمانموزه ۳۴۰۰ متر مربع مساحت دارد وآذین های نمای بیرونی آن شبیه دار قالی است. طراح بنای این موزه، عبدالعزیز فرمانفرمائیان بوده است. ساختمان دارای دو تالار است وبرای نمایش انواع قالی های دست بافت و گلیم مورد استفاده قرار میگیرد. موزه فرش تهران دارنده بارزترین نمونه های قالی از قرن نهم هجری تا دوره معاصر است و از منابع غنی تحقیقاتی برای پژوهشگران و هنردوستان محسوب می شود. معمولا حدود ۱۳۵ تخته فرش از شاهکارهای قالی ایران، بافت مراکز مهم قالی بافی مانند کاشان، کرمان، اصفهان، تبریز، خراسان و کردستان در تالار طبقه همکف بهنمایش گذاشته شده اند.

    موزه موسیقی: این موزه با مساحت تقریبی ۳۶۵۰ متر و زیر بنای بیش از ۱۴۰۰ متر در سه طبقه با هدف حفظ میراث موسیقی ملی، معرفی آثار و تولیدات گذشتگان و تکریم اساتید و پیشکسوتان عرصه موسیقی، در ۲۲ آبان ۱۳۸۸ افتتاح گردید. بخشی از گنجینه این موزه به سازها، متعلقات و آثار نوازندگان، موسیقیدانان و پژوهشگران صاحب نام اختصاص دارد که می توان به سه تار احمد عبادی و حاج قربان سلیمانی اشاره نمود. از دیگر بخش های این موزه کتابخانه تخصصی، سالن اجرا و ضبط موسیقی، آرشیو صوتی و تصویری، سالن سازهای بادی و زهی، سازهای کوبه ای، سالن سازهای سنتی ایرانی هستند.

    ساختمان تئاتر شهر: مجموعه تئاتر شهر تهران بزرگترین مجموعه نمایش تئاتر ایران است که در سال ۱۳۴۶ خورشیدی توسط مهندس امیرعلی سردار افخمی طراحی و ساخته شده است. ساخت این بنا ۵ سال به طول انجامید و جزو شاهکار های معماری ایران بشمار می رود. تئاتر شهر با قطعه باغ آلبالو اثر آنتوان چخوف به کارگردانی آربی آوانسیان افتتاح گردید و تا به امروز شاهد برگزاری بسیاری از تئاترها و مراسم هنری در ایران بوده است که توسط گروهای تئاتر ایرانی و خارجی به نمایش درامده اند.

    موزه سینما: در موزه سینمای تهران عکسها، اسناد، وسایل و تجهیزات قدیمی سینمایی، آثاری از شخصیت های سینمایی ایران نظیر دوبلورها و فیلم سازان و بازیگران و همچنین عوامل پشت صحنه فیلمهای مطرح و نیز پوسترهای معرفی فیلمها به نمایش گذاشته شده اند. این موزه در شهریور ۱۳۷۳ افتتاح شد. تالار آبی (مربوط به پیدایش سینما در ایران)، تالار معاصران، تالار بین الملل، تالار دفاع مقدس و ..  از جمله بخش های این موزه هستند. محوطه این موزه به باغ فردوس شهرت دارد. باغ فردوس محله ای است در شمال تهران و نزدیک به تجریش. در سال ۱۲۶۴ قمری بدستور محمد شاه قاجار عمارتی که به قصر محمدیه معروف بوده است شروع به ساخت می شود ولی در نیمه ساخت این بنا وی از دینا میرود و عمارت نیمه تمام می ماند. همزمان با ساخت قصر محمدیه، درباریان نزدیک به او نیز در همان حوالی اقدام به احداث باغ ییلاقی میکنند که از جمله آنها سینعلی خان معیر الممالک بود و باغی احداث کردند که به باغ فردوس شهرت یافت. این عمارت در دو طبقه و به سبک معماری قاجاری ساخته شد. در سال ۱۳۵۰ باغ فردوسو عمارت های داخل آن مرگز فرهنگی هنری وقت بود و بعد از انقاب سال ۵۷ نیز در اختیار وزارت ارشاد قرار گرفت.

    موزه گرافیک (عمارت ارباب هرمز): موزه گرافیک تهران یکی از موزه های تهران و اولین موزه طراحی گرافیک آسیا است. این موزه در عمارت ارباب هرمز در منطقه تهرانپارس واقع است. در گنجینه این موزه هر آنچه که به عنوان تاریخ طراحی گرافیک ایران شناخته می‌شود، نگهداری می‌شود. در این نمایشگاه آثاری از مرتضی ممیز، آیدین آغداشلو، آربی اوانسیان، فریدون آوا، امیر حسین اثباتی، فرشید مثقالی، ابراهیم حقیقی، بهزاد غریب پور، قباد شیوا و …. به نمایش گذاشته شده است. عمارت این موزه به جای مانده از اواخر دوره قاجاری است. اینبنا دارای سر ستونها و گچبری های زیبایی است. باغ اناری میراث ارباب جمشید برای پسرش ارباب هرمز که فردی زرتشتی و از سازندگان محله تهران پارس بوده است. وی در سال ۱۳۰۰ هجری قمری استخر عمارت خود را بجای مالیات به وزارت دارایی می بخشد و بخاط همین نام خیابان منتهی به این باغ تاکنون به خیابان استخر نامگذاری شده است.

    موزه تماشاگه تاریخ: آثار به نمایش گذاشته شده در این موزه به تاریخ معاصر ایران (۲۰۰۰ سال اخیر) اختصاص دارد. وشامل ظروف و وسایل شخصی ناصرالدین شاه، تابلوهای کمال الملک است. تماشاگه تاریخ از چند خانه تشکیل شده است که شامل سفره خانه، چای خانه، تماشاخانه، کتابخانه و ساختمان اصلی است که در مجموع سه طبقه را شامل می شوند. تاریخ معاصر ایران دورانی از تاریخ ایران است که با به قدرت رسیدن سلسله قاجار توسط آقا محد خان آغاز شد و تا پایان دوره پهلوی و پس از آن ادامه دارد.

    کاخ موزه نیاوران: این باغ در نیاوران امروزی واقع شده است و باغ ییلاقی فتحعلی شاه قاجار بوده است که در نیزاری واقع بوده است که آن را تی آوران می نامیده اندکه بعدها به نیاوران شهرت یافته است. محمد شاه نیز در همین باغ بنایی کوچک و ساده احداث نمود و به دنبال او ناصرالدین شاه کاخ صاحبقرانیه را ساخت. آخرین بنایی که در دوره قاجار در این باغ احداث شد کوشک احمد شاهی است. این کاخ بدستور محمد رضا پهلوی در سال ۱۳۳۷ آغاز د وبا وقفه ای که در ساختش ایجاد شد در سال ۱۳۴۶ به اتمام رسید. در زمان فتحعلی شاه قاجار کاخ کوچکتری در محل فعلی کاخ نیاوران قرار داشت که در زمان محمد رضا پهلوی تخریب و کاخ نیاوران فعلی بجای آن بنا شد. کاخ نیاوران را مهندس عبدالعزیز فرمانفرمائیان طراحی کرده است. طبقه همکف این بنا شامل سرسرای بزرگی است که کلیه اتاق ها در اطراف آن شکل گرفته اند. از آن اتاقها می توان به سینمای اختصاصی، اتاق غذاخوری، سالن پذیرایی، اتاق انتظار و راهرو ها و تاتر آبی اشاره کرد. در نیم طبقه این کاخ نیز اتاق کار، اتاق کنفرانس و دفتر منشی فرح دیبا و اتاق خواب لیلا و اتاق ندیمه او قرار گرفته است. در طبقه سوم اتاق خواب و استراحتگاه نیمروزی محمدرضا شاه، اتاق آرایش و لباس فرح و همچنین اتاق های فرزندان شاه و ندیمه هایشان قرا گرفته است. مجموعه های نفیسی از تابلوهای نقاشی هنرمندان ایرانی و خارجی، ظروف چینی کارخانه های سور فرانسه و رزنتال آلمان و اشیای تزئینی و مجموعه فرش های نفیس ایرانی زینت بخش این فضا ها هستند. بخش های مختلف این کاخ موزه شامل کوشک احمد شاهی، کاخ صاحبقرانیه، موزه جهان نما، باغ کتیبه ها و موزه خودرو های کلاسیک هستند. در مجموعه کاخ موزه نیاوران کوشک احمد شاهی در کنار کاخ اصلی که محل اقامت خانواده محمدرضا شاه بود و کاخ صاحبقرانیه که قدیمیترین بنای موجود در این مجموعه است، اواخر دوره قاجاری بعنوان خوابگاه احمد شاه قاجار در میان باغ نیاوران با مساحت ۸۰۰ متر و در دو طبقه ساخته شده است.

    کاخ موزه سعداباد: این مجموعه دارای حدود ۱۸۰ هکتار جنگل طبیعی، چشمه، باغستان، گلخانه ها و خیابان است. این مجموعه از شمال با کوههای البرز، از شرق به گلاب دره، از غرب به ولنجک و از جنوب به تجریش همسایه است. رودخانه جعفر اباد از وسط این باغ می گذرد. مجموعه سعداباد تهران چهار دوره تاریخی قاجریه، پهلوی اول و دوم و پس از انقلاب را سپری نموده است. سعداباد در دوره قاجاریه بنا شده است و سکونتگاهی تابستانی (ییلاقی) شاهان این سلسله بوده است. پس از کودتای ۱۲۹۹ و حضور خاندان پهلوی، بناها و عمارت های متعددی در آن احداث شد که بالغ بر ۱۸ کاخ در ابعاد مختلف را شامل میشوند. هر یک از این بناها محل سکونت یکی از خاندان پهلوی بوده است. از جمله موزه ها و کاخ های معروف این مجموعه می توان کاخ احمد شاهی، کاخ اختصاصی، کاخ سبز، کاخ موزه سفید، موزه برادران امیدوار، کاخ شمس پهلوی، موزه نظامی، موزه ملل و موزه هنر های زیبا را نام برد.

    موزه هنرهای زیبا: موزه هنرهای زیبا که در مجموعه سعداباد قرار دارد موزه ای است از تابلوهای گرانبها و نفیس نقاشی از ایران و جهان. ساختمان این موزه مربوط به زمان رضا شاه است که ساخت آن در سال ۱۳۱۹ آغاز شد. از آنجا که در بنای آن از سنگهای مرمر سیاه از معدن ولی آباد چالوس به کار برده شده بود به کاخ اسود معروف شده بود. در این موزه هشت اثر نفیس از نقاش پرآوازه ایرانی کمال الملک (۱۳۱۹ – ۱۲۲۲ ه. ش) ارائه شده است. هم اکنون طبقه همکف به ۱۹ اثر از آثار نقاشان معاصر ایرانی که به شیوه ای نو کار کرده اند اختصاص دارد. نقاشانی چون سهراب سپهری، حسین محجوبی، فرامرز پیل آرام، پروانه اعتمادی و . . . . دیگران. در طبقه اول موزه نقاشی های زیبایی از نقاشان اروپایی به چشم می خورد که در فاصله سده های ۱۷ تا ۲۰ میلادی ترسیم شده اند. از جمله نقااشانی چون سالوادور دالی، جان فردریک، پیتر گراهام و ژول برتون. در طبقه دوم این موزه نیز آثاری از نقاشان ایرانی دوره صفویه تا قاجاریه و نیز زندیه دیده می شود. این نقاشی ها اغلب تصویر پادشاهان و زنان و مردان درباری، امرا و صاحب منصبان آن زمان هستند. در میان تابلوهای این طبقه تابلویی بزرگ به چشم می خورد که نادرشاه را در حال تاجگذاری بر سر محمد شاه گورکانی پادشاه هند نشان می دهد.

    سردر باغ ملی: این بنا از بناهای به جای مانده از دوره قاجاریه است که در سلهای ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۴ توسط جعفرخان کاشانی نوسازی شده است و اکنون یکی از نمادهای شهر تهران در مرکز این شهر است. سر در باغ ملی و پس از آن ساختمانهای مجاور آن به دستور مستقیم رضا شاه و توسط و کمک آلمانی ها (پیش از برافروخته شدن آتش جنگ جهانی دوم) ساخته شده است. این سردر در سمت شرقی سر در پیشین و با همان ابعاد و شکل ظاهری دوره قاجار ساخته شد. پس از آن سر در قبلی ویران گردید. سرد در دارای یک گذرگاه بزرگ از میان و دو پیاه رو در طرفین است. در نمای خارجی شامل اشعاری از ندیم الملک، نقوش کاشی کاری شده با نقش دو شیر که تاجی را در میان گرفته اند، پلمگ، شیر و خورشید، تیربار و گلوله های توپ به چشم می خورد. نمای داخلی دارای این نقوش است : صحنه تسخیر تهران در کودتای ۱۲۹۹ در نزدیکی دروازه و برج و بوروهای تهران، نگاره تمام قد سربازان لژیون قزاق، مسلسل و نقوش فرشته پیروزی که کم و بیش از حجاری های طاق بستان اقتباس گرفته شده است. هر سه درب دارای دروازه های چدنی هستند که توسط استاد محمد علی کرمانی ساخته شده اند.

    عمارت مسعودیه: ساختمان تاریخی مروبط به دوره قاجاری است که در میدان بهارستان تهران قرار دارد. این اثر در سال ۱۳۷۷ بعنوان آثار ملی ایران به ثبت رسید. باغ عمارت مسعودیه با دستور مسعود میرزا حاکم اصفهان، ملقب به ظل السلطان فرزند ناصرالدین شاه ساخته شده سات. در واقع نام این عمارت نیز برگرفته از نام وی است. از بخش های این عمارت می توان به دیوان خانه، سفره خانه، حیاط سید جوادی، عمارت سید جوادی، حساط مشیری، عمارت مشیر الدوله، عمارت سردر کاسکه رو اشاره نمود. عمارت مسعودیه در طول عمر خود شاهد وقایع بسیار زیادی بوده است. در جریان جنبش مشروطه با توجه به نزدیکی این عمارت به میدان بهارستان و اختلاف ظل السلطان با برادرش مظفرالدین شاه و فرزند او، یکی از پایگاه های مشروطه خواهان و مخالفان محمد علی شاه  مبدل گشت.

    باغ موزه نگارستان: باغ موزه نگارستان از بناهای قدیمی تهران است که در سال ۱۲۲۲ ه.ق (۱۸۰۷ میلادی) به دستور فتحعلی شاه قاجار به عنوان اقامتگاه تابستانی احداث شد. این بنا به سبک کلاه فرنگی ساخته شده است و دارای دو عمارت بنامهای دلگشا و تالار قلمدان است. دارای اتاقهایی است با درهای چوبی و دو تالار بزرگ در طرفین ساختمان  مرکزی. تالارها با آینه کاری، نقوش طلایی و چلچراغ های زیبا مزین شده اند. این باغ به این دلیل نگارستان نام گرفته است که در یکی از اتاق های عمارت آن تعدادی از تابلو نقاشی با ارزش به نمایش درامده است. تابلوهایی که به دست هنرمندانی چون میرزا بابا نقاش و عبدالله خان نقاش باشی کشیده شده اند. اتفاقات تاریخی همچون تاج گذاری محمد شاه بر تخت طاووس این باغ این عمارت را مهم و با ارزش نموده است. همچنین میرزا ابولقاسم قائم مقام وزیر محمد شاه در سال ۱۲۱۵ ه.ق در زیرزمین عمارت دلگشا کشته شد. نخستین مدرسه فلاحت در زمان مظفرالدین شاه نیز در سال ۱۳۱۸ قمری در این عمارت بازگشایی گردید.

    موزه زمان: خانه حسین خداداد که به موزه زمان شهرت دارد یک خانه تاریخی مربوط به دوره قاجار است و بعنوان یکی از اثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این موزه بعنوان نخستین موزه ساعت در ایران شناخته می شود که در داخل ساختمان آن که از دو طبقه تشکیل شده است سیر تکامل انواع ساعت های مکانیکی متعلق به سده های هفدهم تا بیستم میلادی در معرض نمایش قرار گرفته اند. ساعت هایی نظیر ساعت شنی، ساعت شاهینی، آونگی، رومیزی، دیواری و قدیمی در این موزه قرار دارند. در بخش های دیگر ساعت های جیبی سفارشیمتعلق به شخصیت های تاریخی و سیاسی، ساعت های ویژه ای چون ساعت کارت زنی، شیفت نگهبانی، ساعت کشتی و ساعت های مچی زنانه و مردانه به چشم میخورند.

    موزه ارتباطات: موزه پست و مخابراط که به موزه ارتباطات شهرت دارد به سال ۱۳۱۱ ه.ش بازمی گردد و نخستین موزه پستی و تلگرافی با الگوبرداری از موزه های تخصصی اروپایی میباشد. این بنا در سال ۱۳۰۷ شمسی در زمان وزرای قدیم پست، صور اسرافیل و نظام الدین حکمت با صرف هزینه ای بالغ بر پانصد هزار تومان در مساحتی حدود ۱۵۰۰۰ متر مربع در خیابان سپه در مجاورت با سردرباغ ملی تاسیس گردید. بنای این موزه از ابنیه دوره پهلوی اول و بناهای مهم منطقه باغ ملی می باشد. این موزه در دو طبقه شامل تمبرهای قدیمی و جدید، وسایل پستی ایرانی و خارجی، نوشت افزارها و مرسولات پستی، وسایل حمل و نقل پستی، صندوقهای پستی دوره پهلوی تا به حال و تصاویر قدیمی میباشد.

    موزه آثار طبیعی و حیات وحش داراباد: یکی از موزه های اصلی حیات وحش و تاریخ طبیعی شهر تهران موزه داراباد است. محل این موزه یکی از کاخ های شمس پهلوی بوده است که برای میهمانانش ساخته شده بود ولی هیچ گاه مورد استفاده قرار نگرفت و پس از انقلاب سال ۵۷ با تغییراتی اندک به موزه ای با محوریت طبیعت و حیات وحش تبدیل شد. از جمله آثار این موزه می توان به مجسمه اسکلت دایناسور گیاهخواری بنام کامپتوزوروس که در دوران ژوراسیک در ایران می زیسته است و آثار آن در سنگواره های شهری در کرمان یافت شده است اشاره کرد که توسط هنرمندان ایرانی از یزد ساخته شده است و در سال ۱۳۸۰ به نمایش گذاشته شد. . این موزه دارای بخش های جهت گونه هایی از آبزیان، پرندگان، پستانداران، پروانه ها است و همچنین سالنهایی مختص معرفی و نمایش دوره های مختلف زمین شناسی و تاکسیدرمی است. در این موزه در کنار گونه هایی بصورت تاکسیدرمی، تعدادی از گونه های مهم جانوری و بومی ایرانی نیز در قفس های مخصوص به نمایش قرار داده شده است. از ویژگی های خاص این موزه، دارا بودن بخش های جانوران زنده مانند پرندگان، خزندگان و دوزیست ها، آبزیان، پستانداران بخصوص گربه سانان بزرگ و در بخش غیر زنده، نوع کم یاب پوست ببر مازندران که خود منقرض شده است نمایش داده شده اند.

    باغ ملی گیاه شناسی: مساحت باغ حدود ۱۴۵ هکتار است. طرح جامع باغ گیاه شناسی ملی ایران به نحوی پیش ‌بینی شده ‌است که نشان دهنده الگویی از باغ ایرانی باشد. به این منظور یک میدان در مرکز باغ پیش بینی شده که چهار بلوار در چهار جهت به آن می ‌پیوندد. در این باغ ۶۴ گونه درخت و درختچه از اقلیم خزر، ۲۴۰ گونه گیاهی از اقلیم البرز، ۴۲ گونه چوبی و ۳۰ گونه علفی از اقلیم زاگرس و ۲۳ اجتماع گیاهی و حدود ۴۰ گونه گیاهی از اقلیم کویری و بیابانی ایران وجود دارد، اقلیم چین و ژاپن، اقلیم هیمالیا، اقلیم قفقاز، اقلیم سیبری و آمریکا و باغهای اروپایی از اقلیم ‌های جهانی این باغ است.

    پل طبیعت: معمار و طراح این پل خانم لیلا عراقیان است. این پل طولی دارد برابر ۳۰۰ متر که بزرگترین پل غیر خودرویی ایران به شمار می رود. این پل ۷۰۰۰ متر مربع مساحت دارد وعرض آن در نقاط مختلف بین شش متر تا سیزده متر متغیر می باشد. بدنه اصلی این پل بر روی سه پایه بنا شده است. در طراحی پل طبیعت از معماری پل های ایرانی مانند پل خواجودر اصفهان الهام گرفته شده است و یک سازه با طراحی ارگانیک و شبیه به درخت و کاملا سازگار با محیط زیست است که نمونه مشابه آن در پارک های ملی و طبیعی کشورهایی ماندد فرانسه، کانادا، علند و استرالیا ساخته شده است. در مسیر این پل فضاهایی با عملکرد های فرهنگی، تفریحی و گردشگری تدارک دیده شده است که به عنوان مثال می توان به کافه و رستوران اشاره نمود. طراحی این پل تا کنون در چند جشنواره و مسابقه داخلی و بین المللی جایزه طراحی دریافت کرده است.

     پارک آب و آتش + تپه های عباس آباد: آب و آتش از جمله پارک های مدرن و جدید تاسیس تهران است که در سال ۱۳۸۸ توسط شهرداری وقت افتتاح گردید. این پارک دارای مساحتی بالغ بر ۲۴۰۰۰ متر مربع است و دارای تعداد زیادی رستوران، فوت کورد، مراکز بازی و علمی فرهنگی میباشد. همچنین دارای دو دریاچه در دو نقطه دور از هم است. پل طبیعت نیز از دل این پارک میگذرد و آن را به پارک طبیعی طالقانی متصل می کند. تپه های عباس آباد ( پارک طالقانی) نیز که در بالای تپه ای نسبتا بلند و مشرف به شمال تهران است که دارای درختان بلوط ایتالیایی و کاج و بسیاری از گونه های بومی مانند  اقاقیا، چنار، گردو، افا، سرو، انجیر و انواع درختچه ها مانند توری و یاس زرد میباشد و از پارک های قدیمی این ناحیه بشمار می رود. قسمت جنوبی این پارک دارای طرحی حلزونی شکل است و در گذشته روستایی به نام عباس اباد در شمال تهران وجود داشته است که غالب آن را اراضی کشاورزی تشکیل میداده است که بخشی از آن متعلق به بانک کشاورزی بوده است. بعدها بخشی از این زمین توسط شهرداری تهران خریداری میشود. سپس در سال ۱۳۵۰ اجرای برنامه نوسازی آن به تصویب مجلس وقت می رسد، طرح جامع محدوده نوسازی عباس آباد توسط مهندس لوئیس دیویس انگلیسی تهیه شد و طرح فضای سبز و آبیاری این بوستان نیز توسط مهندس مشاور اسپانیایی تهیه و اجرای آن از اواخر سال ۱۳۵۶ آغاز می شود و تا سال ۱۳۶۰ به پایان می رسد.

    برج میلاد: برج میلاد نام برج مخابراتی چند منظوره ای است که در شمال غربی تهران قرار دارد. این برج با ارتفاع ۴۳۵ متر، بلندترین برج ایران، ششمین برج بلند مخابراتی جهان و نوزدهمین سازه غیر متکی بلند جهان است.  برج میلاد به دلیل بلندی بسیار و شکل ظاهری متفاوتش، تقریباً از همه جای تهران نمایان است و از این رو، یکی از نمادهای تهران به شمار می‌آید. در داخل برج بخش هایی چون رستوران گردان، غرفه های فروشگاهی و نمایشگاه موجود می باشد. تماشای شهر تهران بر بلندای برج میلاد در سکوی دید بسته و باز در ارتفاع ۲۶۱ متری و ۲۸۰ متری از مهمترین دیدنی ها و جادبه های این برج برای توریستهای داخلی و خارجی است.

    منطقه توریستی دربند: دربند نام یکی از محله های شمال تهران است، و از دهکده های قدیمی شمیرانحساب می شود که در شمال باغ سعداباد قرار دارد. محله دربند از مناطق خنک و گردشگری تهران است. در گذشته ای نه چندان دور در این محله به زبان تاتی سخن گفته می شده است. البته هنوز هم در روستاهایدربند مانند پس قلعه زبان تاتی رایج است. تاتی از جمله زبانهای ایرانی شاخه شمال غربی است. در بند در ارتفاع ۱۷۰۰ متری از سطح دریا قرار گرفته است و آغاز یکی از راه های اصلی صعود به البرز مرکزی است. در زمان قاجار برخی از شاهزاده های قجری از جمله شاهزاده الله وردی میرزا و ابولملک کیومرث میرزا در این منطقه ساکن بوده اند. از جمله جاذبه های توریستی این منطقه می توان به رستورانهای سنتی، غذاهای خیابانی، مسیر پیاده روی و آب و هوای خنک آن حتی در تابستان اشاره نمود.

    پارک لاله: بوستان لاله که تا پیش از انقلاب ۵۷ در ایران به نام بوستان فرح شهرت داشته است، از بوستان های بزرگ تهران است. این پارک در سال ۱۳۴۵ به درخواست فرح پهلوی احداث شد. پیش از آن یک منطقه نظامی بود که برای سوارکاری و رزه مورد استفاده ارتش قرار می گرفت. و در آن زمان باغ جلالیه نام داشته است. مساحت کل این پارک ۳۵ هکتار است و گونه های مختلفی از گیاهان و درختان مانند چنار، اقاقیا، کاج در آن به چشممی خورد. پس از انقلاب سال ۵۷ مدتی بنام پارک گل سرخی و بعد بنام پارک لاله تغییر نام داد. چند تندیس زیبا دراین پارک وجودارد که معروف ترین انها تندیس خیامو ابوریحان بیرونی است. تندیس خیام از آثار ابوالحسن صدیقی است که در سال ۱۳۵۱ در کشور ایتالیا ساخته شده  است.

    شهرک سینمایی و هتل گرند: شهرک سینمایی نام محوطه بزرگی است در غرب تهران که در آن دکورهای خیابان ‌ها و ساختمان ‌های مربوط به فیلمها و سریالهای ایرانی ساخته و نگهداری می‌شود. تقریباً تمام دکورهای شهرک سینمایی مربوط به دوره رضا شاه و اوایل محمد رضا شاه است اما در این شهرک دکور کوفه هم ساخته شده است. همچنین دکورهای این شهرک دکورهای ساختمانها و خیابان ‌هایی هستند که در تهران قدیم وجود داشته اند. از دیگر دکورهای ساخته شده در این شهرک، دکور شهر اورشلیم است که در سریال ها و فیلم های سینمائی بسیاری از آن استفاده شده است. احداث شهرک سینمایی درسال ۱۳۵۸، به طرح و پیشنهاد مرحوم علی حاتمی، کارگردان سینمای ایران، آغاز شد. یکی از بناهای این شهرک هتل گرند تهران است که در حال حاضر بعنوان کافه رستوران نیز از آن بهره برداری می شود. گراند هتل قدیمی ‌ترین هتل ایران و از آثار معماری اواخر دوره قاجاریه است که در خیابان لاله زار جنوبی تهران ساخته شده بود.

    آبشار سنگان: در میان دامنه های قله پهنه حصار، رشته کوه و قله ای در شمال غرب تهران از ارتفاعات بخش کن، رودی از دامنه شرقی اش سرچشمه می گیرد که در مسیر خود آبشاری بزرگ در میان صخره ها ایجاد کرده است و در نهایت به رودخانه کن می ریزد. آبشاری که هر چند در فصل های بهار و تابستان آرام و با وقار از بالای کوه ریزش می کند، اما در فصل سرد زمستان کاملا متفاوت است و تبدیل به یک کله قند یخی بزرگ می شود؛ سفید پوش و یخ زده. اینجا روستای سنگان در شمال غرب تهران است. جایی که آبشاری به ارتفاع ۲۴۰۰ متر را در خود جایی داده است. با نزدیک به یک ساعت و نیم رانندگی در جاده سولقان به کن (قبل از امامزاده داوود) می توان به روستای سنگان رسید. اینجا روستایی است کوهستانی و سنگی که نامش را هم از موقعیت اقلیمی اش گرفته و سنگان نام دارد. روستای سنگان شامل دو روستای سنگان پایین و بالا است. از این روستا تا آبشار هم با پای پیاده تقریبا سه ساعت مسیر دارد. مسیر تا آبشار، مانند بسیاری از کوه های تهران پاکوب دارد ولی در فصل زمستان لغزنده و سر است. مجموعه آبشارهای سنگان شامل سه آبشار است که بزرگترین آن در سمت راست صخره ها قرار دارد و ارتفاع آن از همه بیشتر است (۲۴۰۰ متر) و دو آبشار دیگر هر یک به ترتیب با ارتفاع ۱۰۰ و ۶۰ متر در سمت چپ آبشار و دره قرار دارند. این آبشار های در فصل بهمن و اسفند یکی از زیباترین روزهای خود را دارند. روزهایی که پوشیده از برف هستند و یخ می زند. قندیل های یک تا دو متری از بالا و حلقه ای یخ زده در بخش زیرین آبشار شاهکار طبیعت زمستانی این منطقه هستند. به دلیل فاصله زیاد محل ریزش آب از این آبشار که بصورت معلق فرو می ریزد،‌در زمستان به شکل کوهی کله قندی دیده می شود. در بعضی مواقع ارتفاع این کله قند به بیش از سی متر هم میرسد.به دلیل اینکه یخ ها به دیوار نچسبیده اند، اطراف این کله قند یخی باز است و می توان دور آن حرکت کرد. در مسیر رسیدن به آبشار از باغات روستا می گذرید، که اگر در فصل تابستان و بهار به این منطقه سفر می کنید، درختان گیلاس و آلبالو در باغ های مجاور مسیر پیاده روی، خودنمایی می کنند و عطر گل های وحشی سرمستتان می کند. روستای سنگان یک امامزاده هم دارد؛ امامزاده قاسم که در مسیر رفت یا برگشت حتما سری به آن بزنید. امامزاده قاسم در کنار زیارتی کوتاه می تواند مامن خوبی باری مسافران جهت استراحت باشد.  به گفته کارشناسان زمین شناسی این آبشار در لایه های سازند کرج به سن ائوسن ایجاد شده است. که همین موضوع آبشار سنگان را به یکی از پدیده های ژئوتوریسم بدل نموده است.

    دریاچه چیتگر: دریاچه ای است مصنوعی در شمال غربی شهر تهران به وسعت ۱۳۰ هکتار که در مجاورت پارک جنگلی چیتگر واقع شده است. از جمله جاذبه های این دریاچه می توان به مجموعه باملند، رستورانها، مراکز خرید و تفریح، پارک و ساحل مصنوعی اشاره نمود. سابقه طرح و اجرای این دریاچه به سال ۱۳۴۷ باز می گردد ولی به دلایل عدم ارزیابی های زیست محیط و عدم بودجه کافی طرح سالها به تعویق می افتد تا در دهه هشتاد بالاخره کلمگ احداث آن به زمین زده میشود.

    سایر

    از دیگر جاذبه های گردشگری و توریستی شهر تهران می توان به باغ وحش ارم، باغ موزه دفاع مقدس، باغ کتاب تهران، مجتمع های خرید و تفریحی، پارک ملت، پارک پردیسان، موزه جنگ، باغ موزه هنر، موزه دکتر حسابی، خانه فخرالملوک، موزه ابوالحسن صبا، لواسانات، منطقه توریستی درکه، تله کابین توچال، امامزاده صالح اشاره نمود.

    شهر ری

    برج طغرل: این اثر تاریخی با ارزش که برج طغرل نام دارد از آثار بجای مانده سده ششم هجری است و آرامگاهی منسوب به طغرل بیک بنیان گذار سلسله سلجوقیان میباشد. طرح این بنا از داخل مدور و از بیرون به شکل ستاره ۲۴ پر می باشد. دارای ارتفاعی بالغ بر ۲۲ متر است و یکی از زیباترین و بزرگترین ساعت های خشتی ایران است که به عقیده بسیاری از کارشناسان روی این برج می توان از طریق تابش آفتاب که بر کنگره هایش می تابد زمان را تشخیص داد.

     چشمه علی: چشمه ای است پر آب در دامنه جنوبی کوه بی بی شهربانو که سرمنشاء حیات یکی از کهن ترین تمدنهای جهان و بنیاد شهر باستانی ری می باشد. قبل از سال ۱۳۱۹ که اولین استخر تهران شروع به کار کرد مردم از چشمه علی برای آب تنی استفاده می کردند. این چشمه تاریخی اکنون با اقدامات به عمل آمده بصورت فضایی برای تفریح وگردش تبدیل شده است. این محوطه تاریخی یک سنگ نوشته نیز بر دیوار صخره ای کوه دارد که در زمان قاجار حکاکی شده است.

    حرم شاه عبدالعظیم: شاع عبدلعظیم مجموعه آرامگاه یکی از نوادگان حسن بن علی است که در شهر ری در جنوب تهران قرار دارد. این آرامگاه با آرامگاه امامزاده حمزه و طاهر از قرن سوم تا گنون یکی از مشهورترین اماکن زیارتی ایران بوده اند. مطابق زیارتنامه ای که در آرامگاه قرار دارد، عبدالعظیم فرزند علی فرزند حسین فرزند زید فرزند امام حسن بوده است.

    • Loading...
    • 0
    برچسب‌ها:

    دیدگاه‌های این نوشته