• زبان سایت

    No available translations found
  • ×
    Loading...

    جاذبه های گردشگری کردستان

    سنندج

    عمارت آصف: عمارت آصف که به نام خانه کرد در سنندج معروف است، بعنوان نمادی از هویت فرهنگی اقوام کرد و گنجینه مردم شناسی آنها به شمار می رود و از با ارزشمند ترین آثار فرهنگی و تاریخی کردستان است. دوره اول ساخت این عمارت که مربوط به بخش شمالی است شامل تشریفات، اتاقها و راهروهای طرفین است و قسمتی از فضاهای بخش شرقی که مربوط به دوره صفویه است. دوره دوم شکل گیری عمارت آصف مربوط به نیمه نخست دوره قاجاری است. در این دوره ضلع های شرقی و غربی حیاط بیرونی و حمام عمارت ساخته شده اند. دوره سوم نیز که شامل احداث فضاهای اندرونی، سردر ورودی نیم هشتی و بازسازی شده بخش غربی تالار تشریفات است که مربوط به سالهای ۱۳۱۲ تا ۱۳۱۶ هجری شمسی هستند. تالار اصلی با تزئینات زیبا و منحصر بفرد شامل گچ بری، مقرنس کاری و اورسی با نقوش هندسی مزین شده است.

    عمارت سالار سعید (موزه سنندج): عمارت سالار سعید ساختمانی است تاریخی ومحل موزه سنندج که در آن اشیاء و آثار تاریخی مکشوفه از استان و خارج از استان در آن به نمایش گذاشته شده است. این عمارت در اواخر دوره ناصرالدین شاه قاجار بنا شده است و روش و سبک معماری آن تحت تاثیر معماری قجری قرار گرفته است. این بنا دارای دو قسمت حیاط و ساختمان بیرونی و حیاط و ساختمان اندرونی است. عمارت بیرونی شامل یک حیاط بزرگ و ساختمان دو طبقه با تالار تشریفات مزین و نیز زیرزمین و حوض خانه ای زیبا همراه با انبار است که در تملک شخصی بنام عبدالمجید سنندجی معروف به سالار سعید بوده است.

    بازار: بازار شهر سنندج در سال ۱۰۴۶ شمسی در دوره صفویه بنا شده استو بازاری است بزرگ در مرکز شهر. این بازار قدمتی تاریخی دارد. نقشه بازار سنندج به شکل مستطیل بزرگی است که بر خلاف بازارهای معمول در ایران بصورت خطی شکل گرفته است. این بازار با الهام از پیرامون میدان نقش جهان در اصفهان به شکل مستطیل ساخته شده است. بازار قدیمی شهر سنندج در فهرست آثار ملی ایرانبه ثبت رسیده است.

    عمارت خسرو آباد: این عمارت در نوع خود بینظیر است و مرکز حکومت اردلان بوده است. این بنای تاریخی به سال ۱۲۲۳ هجری قمری توسط امان الله خان اردلان والی، حاکم شهیر کردستان در مساحتی بالغ بر شش هزار متر مربع ساخته شده است. کتیبه ای در این عمارت وجود دارد که نام فتحعلی شاه قاجار و والی کردستان و تاریخ ۱۲۲۳ ه.ق بر روی آن حکاکی شده است. عمارت خسرو آباد شاخص ترین بنای سنندج میباشد که بعنوان مقر حکومت والیان اردلان مورد استفاده قرار داشته است. عمارت خسرو اباد نیز در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

    عمارت مشیر دیوان: عمارت مشیر دیوان در محله قدیمی سرتپوله سنندج، از بناهای مشهور دوره قاجاری است. این ساختمان با شیوه و اسلوب معماری ایران به ویژه محوطه یک ایوانی، در دوره قاجاریه ساخته شد. این عمارت هفت حیاط دارد که هر یک از آنها دارای آب نمایی جداگانه با طرح متفاوت و در عین حال مرتبط با دیگر آب نماها است. سردر ورودی بنا با محوطه نیم هشتی و تزیینات آجری، سقف شیروانی، تالار تشریفات و ایوان ستون دار جلوی آن با طرح کلاه فرنگی، گچ بری و مقرنس های گچی و ارسی هایی با طرح‌ های اسلیمی، از جمله خصوصیات بارز این بنا است.

    پارک آبیدر: کوه آبیدر به عنوان یکی از تفرجگاه های اصلی و مهم مردم شهر سنندج به‌ شمار می ‌رود. آنچه مورد محبوبیت این کوه شده ‌است، نزدیکی آن به شهر سنندج و بلند بودن آن نسبت به تپه های اطراف و از همه مهمتر وجود چشمه های زیر زمینی فراوان در آن است. در واقع واژه آبیدر به معنی دره ای است که از آن آب فراوان تراوش می‌کند.  نقش برجسته ای نیز در این پارک به جشممی خورد که با الهام از نقوش مکشوفه از زیویه اجرا شد هاست. در کاوش های سال ۱۳۷۶ در قلعه باستانی زیویه قطعاتی از عاج بدست آمد که روی آن ها صحنه هایی از شکار و نقوش اساطیری به طرز ماهرانه ای بصورت برجسته و ریز نقش ایجاد شده بود که به حدود ۲۷۰۰ سال پیش تعلق دارد. با طراحی و بزرگنمایی این نقوش در حد ۱۲۰ برابر بزرگنمایی و قالب گیری از آن، در این محل نقش برجسته ای بصورت کتیبه ای بزرگ با بتن ساخته و نصب شد.

    حمام خان: این حمام در ضلع شمالی بازار سنندج در مجاورت مسجدی بنام داروغه قرار دارد. این بنا یکی از مکان های باشکوه سنندج است که با توجه به سنگ نوشته آن مربوط به دوره حکومت امان الله خان اردلان والی کردستان است و کار ساختمانی آن در سال ۱۲۲۰ هجری قمری به اتمام رسیده است. این حمام دارای معماری به سبک حمام های دیگر در ایران بوده و دارای بخش های مختلفی از جمله سردر ورودی، هشتی، حمام گرم، حمام سرد، خزینه، خلوتی، سرویس های بهداشتی و آب انبار است. کف حمام از سنگ مرمر ساخته شده و هر بخش حمام دارای چند آبنما است. ویژگی بارز دیگر این حمام تزئینات آهک بری با نقش و نگارهای متنوع و کاشیکاری هفت رنگ با موضوعات مختلفی مانند گیاهان، پرندگان (بصورت نرو ماده)، اشکال هندسی و شیر و طاووس است.  در اضلاع دیگر نقوشی مانند گل و بته، اسلیمیو گل وبلبل نیز دیده می شود. در سقف گنبد از ترکیب چهار طاووس به طرز قابل توجهی بهره برده شده و نقش های متعدد دیگری با موضوعات مختلف با ترکیب انسان و پرنده که در دوره قاجار مرسوم بوده استدر آن به چشم می خورد.

    پل قشلاق: پل تاریخی قشلاق در شرق سنندج بر روی رودخانه ای بنام قشلاق قرار دارد و مربوط به دوره صفویه و زندیه است که در دوره های بعدی بویژه در دوره قاجاریه بازسازی شده است. این پل به سفارش شاه صفی در سال ۱۰۴۶ ه.ق در مسیر سنندج به همدان بنا شده است.  معماری پل بصورت خطی و دارای حدود ۷۸ متر طول، ۳ متر عرض و شش دهانه است. از نظر استحکام و توجه به عناصر مختلف تشکیل دهنه آن پل قشلاق از نمونه های بارز پل سازی دوره صفوی در ایران است.

    کلیسای سنندج: این بنا در محله ای مسیحی نشین قرار دارد. اواخر صفویه در زمان حکومت شاه عباس دوم هنگامی که ارامنه توسط دولت عثمانی به ایران تبعید شدند، گروهی از آنها در شهر سنندج ساکن شدند و در آن زمان والیان اردلان برای مسیحیان تبعیدی این کلیسا را ساختند. شیوه ساخت و نوع معماری کلیسای سنندج تحت تاثیر معماری سبک اصفهانی است و تلفیقی از نماسازی سبک بومی مانند طاق نما و ستون های آجری در آن به کار رفته که به فرم مشعل در بخش فوقانی به صورت سه ترکی آجرکاری شده. خطوط عمودی در نمای بیرونی ساختمان تاکید بر ارتفاع کلیساست.  در گل دسته ناقوس کلیسا کاشی های معقلی و گره چینی قابل ملاحظه است. حجاری سنگ های سردر ورودی که دارای نقش گل لوتوس و ترنج است، کار استادان سنندجی است. این کلیسا دارای قناتی فعال است و آب نمای زیبایی نیز در داخل حیاط آن در ضلع جنوبی دیده می شود.

    مریوان

    دریاچه زریوار: تالاب زریوار یا زریبار در فاصله سه کیلومتری غرب شهر مریوان، واقع شده است و دارای چشم اندازی زیبا و محل تفریحی مناسبی است. آب تالاب شیرین است و از تعدادی چشمه کف جوش و بارش باران تامین میشود. این دریاچه یکصد و دومین اثر طبیعی است که در فهرست میراث طبیعی ایران به ثبت رسیده است. در حال حاضر بیش از ۳۱ گونه پرنده بومی و مهاجر در آن زندگی می کنند که از این تعداد ۱۴ گونه بئمی و مابقی مهاجر هستند. اردک سر حنایی، اردک سرسبز، اگرت، بوتیمار، پرستو دریایی، کشیم، کاکایی، حواصیل خاکستری، خوتکا. پرندگان شکاری کنار آبزی از کونه های مهم این دریاچه هستند.

    روستای اورامان: اورامان منطقه ای است بیشتر کوهستانی و دارای دره های پر پیچ و خم و عمیقی است با رودهای فراوان. خانه های این روست بیشتر به شکل پلکانی و روی هم ساخته شده اند.  پوشش جنگلی این منطقه همچون پوشش عمومی زاگرس بیشتر از درختان بلوط است. کهن ترین اثار سکونت اسنان در بررسی های باستان شناسی در اطراف این روستای هجیج، ناو و اسپریز یافت شده و مربوط به دوران پارینه سنگی است و طبق گزارش کاوشگران و باستان شناسان بیش از چهل هزار سال تا حدود دوازده هزار سال قدمت دارند. آثار کشف شده شامل ابزارهای سنگی غارنشینان اولیه، استخوان حیوانات شکار شده که بیشتر متعلق به بز کوهی است بوده و بقایای اجاقی است که در چند غار از جمله گیلوان کشف شده اند. طبق نظر باستان شناسان انسانهای نئاندرتال که اسکلت آنها در غارهای بیستون و شانیدر یافت شده، در پیش از چهل هزار سال پیش در این منطقه می ‌زیستند. از دیگر اثار بدست آمده در این منطقه سنگ نوشته اورامان در نزدیکی تنگی ور است که مربوط به دوره آشوریها می باشد و نقش سارگون دوم، شاه آشوری بر آن نقش بسته است که همراه با کتیبه ای میخی به زبان آشوری در شرح لشکرکشی های وی در غرب زاگرس و اورامان است. مردم این منطقه همگی کرد هستند و به گویش هورامی (هورامی سرزمینی است در دو کشور ایران و عراق که میان مناطق کردنشین واقع شده است) صحبت می کنند.

     مراسم پیر شالیار: مراسم جشن عروسی پیر شالیر یکی از جشن هایی است که هر ساله ۴۵ روز بعد از شروع فصل زمستان و هم زمان با جشن سده به مدت دو هفته در روستای اورامان برگزار می شود. این مراسم سالگرد ازدواج پیری افسانه ای با نام شالیار است که ریشه در اسطوره ها و اعتقادات و آیین های قدیم مردم این منطقه دارد. این مراسم طی مراحل مختلف مانند قربانی کردن، دف نوازی و رقص های عرفانی و پخش نذورات، مراسم تبرک تسبیح و کفش پیر و پخت نوعی نان و در نهایت با رفتن به زیارت مزار پیر به پایان می رسد. دیدن این مراسم همراه با دیدن مراسم ذکر و سماع در فضای کوهستانی و بافت پلکانی خانه ها در میانه زمستان و مردم محلی با لباس های محلی شان با ارزش و دیدنی است. زمان : ۴۵ روز پس از شروع فصل زمستان و همزمان با جشن سده.

     سایر

    جاده اورامانات (پاوه): جاده ای است بسیار زیبا که در روستای پاوه قرار دارد و دارای پیچ های فراوان و زیبایی است. مناظر سرسبز، رودخانه، کبابی های اصیل و باغات خرم از دیدن های این جاده توریستی و زیبا هستند. در امتداد این جاده آبشاری مرتفع به نام آبشار بل قرار دارد. آب این آبشار از غلظت خوب و خواص معدنی زیادی برخوردار بوده و امروزه کارخانه ای در نزدیکی آن احداث شده است و از آب آن برای فروش استفاده می شود.

    غار کرفتو (سقز): این غار در دل صخره های مرتفع و در ۶۷ کیلومتری شمال غرب شهر دیواندره و ۷۰ کیلومتری سقز قرار دارد. غار کرفتو جزو غارهای آهکی و طبیعی ایران است که در ادوار مختلف مورد استفاده و سکونت انسان بوده و بصورت معماری صخره ای د چهار طبقه در دل کوه حفر شده است. این غار حدود ۷۵۰ متر طول دارد اما مسیرهای فرعی متعددی از هر یک منشعب شده است. ورودی غار کرفتو از دامنه کوه حدود ۴۵ متر ارتفاع دارد که برای رسیذن به آن پلکانی سراحی و ساخته شده است.

    روستای پالنگان: پالنگان روستایی است پلکانی از روستاهای شهرستان کامیاران در استان کردستان. روستا در دامنه کوه واقع شده است و خانه های آن عموما با سنگ ساخته شده اند. پالنگان بسیار سرسبز است و دارای آب و هوای بسیار عالی در بهار و تابستان و حتی پاییز است و از دیدنی ترین روستاهای این استان به شمار می رود. آثار بدست آمده از این روستا سکونت و قدمت آن را به دره پیش از اسلام نسبت می دهد.

    خوراکی

    تنوع و خوش مزه بودن غذاهای استان کردستان در ایران زبانزد عام و خاص بوده و است. از جمله غذاهای این استان می توان به کلانه، برساق، رشته پلو، خورشت ریواس، شلکینه، انواع آش، برونشین، انواع کباب با گوشت تازه، شیش کباب و بریان کردی را نام برد.

    کلانه: کلانه که به زبان کردی که‌لانه Kelane تلفظ میشود،  اگرچه بیشتر به عنوان یک نوع نان شناخته شده ‌است اما در واقع یک وعده غذایی کامل است که مخصوص شهر سنندج است و می‌توان از آن به عنوان قدیمی ‌ترین فست فود در جهان نام برد که علاوه بر خوشمزگی از سلامت غذایی و غنی از انواع ویتامینها و فواید بهداشتی در زمره سالم‌ترین غذاها قرار دارد که در بسیاری از مناطق کردستان پخته می‌شود. در خمیر آن از آرد گندم و با نوعی گیاه کوهی به نام پیچک در فصل بهار و در سایر فصول با پیازچه پر می‌کنند و سپس بر روی ساج پخته و با کره یا روغن حیوانی چرب می‌کنند و همراه با دوغ و ماست محلی میل می‌کنند.

     

    صنایع دستی

    از تولیدات و صنایع دستی مهم این استان می توان قالی دستبافت، انواع گلیم دستبافت، نازک کاری روی چوب، کلاش یا گیوه بافی را نام برد.

    گلیم سنه: یکی از هنرهای دستی و مشهور کردستان گلیمهای دست بافت سنه هستند که جایگاه ویژه ای در بین صنایع دستی ایران دارد. در بافت گلیمسنه از روش بافت چاکدار استفاده می شود. در روش بافت چاکدار گلیم ها دو رو بافته شده و میتوان از هر دو روی گلیم استفاده نمود و هر دو رو دارای نقوش واضح و رسایی هستند که نشان دهنده توانایی و هنر زنان و مردان کردستان است که از گذشته های دور در این عرصه هنر و توانایی خویش را به رخ می کشیدند. در زبان کردی به گلیم “به ره” گفته می شود واز آن بعنوان زیر انداز و فرش مورد استفاده قرار میدهند. پوشش آن از ابریشم، موی بز،پشم گوسفند و دیگر چهارپایان اهلی بافته میشود. مرکز اصلی گلیمبافی در کردستان شهرستان سنندج است.

    • Loading...
    • 0

    دیدگاه‌های این نوشته