• زبان سایت

    No available translations found
  • ×
    Loading...

    جاذبه های گردشگری قزوین

    شهری تاریخی در ۱۵۳ کیلومتری پایتخت ایران که در نوشته های قدیمی اروپاییان این شهر باستانی را “آرساس” نامیده اند و یونانیان آن را “راژیا” . استان قزوین با مساحتی برابر با ۱۵۸۲۰ متر مربع، از دو ناحیه کوهستانی و دشتی تشکیل شده است. این استان با استانهای مازندران، گیلان، البرز و زنجان همچنین همدان و قزوین همسایه است. سیالانو الموت دو قله معروف قزوین هستند و این استان از نظر جاذبه های طبیعی بسیار دیدنی و زیباست. دره های البرز جنوبی به ویژه در ناحیه قزوین باریک و کم عرض هستند و با دیواره های پر سیب کشیده شده اند. اکثریت مردم این استان به زبان فارسی صحبت می کنند که علاوه بر فارسی زبان های دیگری چون ترکی، تاتیو مراغی نیز به چشم می خورد. بنا بر روایات تاریخی سنگ بنای شهر تاریخی قزوین به شاهپور اول ساسانی باز می گردد. وی این شهر را برای جلوگیری از حمله دیالمه بنا نموده بود و در آن دژ و استحکامات احداث کرده بود تا سپاهیانش را در آن قرار بدهد.

     

    قزوین

    عمارت چهل ستون (کلاه فرنگی): این بنا یکی از آثار مهم و زیبای دوره صفوی است که در وسط باغ بزرگی قرار دارد و تنها کوشک باقی مانده از مجموعه کاخهای سلطنتی روزگار شاه طهماسب (۹۵۱ هجری قمری) می باشد. کلاه فرنگی ساختمانی است هشت گوش با مساحتی برابر با ۵۰۰ متر مربع و در دو طبقه ساخته شده است. داخل این بنا اتاقها، نقاشی های دیواری و هنرهایی از نگارگری قزوین وجود دارد. رواقی باستونهای آجری و قوسهای نیم دایره ای بنا را در بر گرفته است و بر بالای آن ایوانی با ستونهای چوبی استوار شده است. سقف طبقه اول این عمارت پوشیده از مقرنس با طرح های بدیع وسقف فوقانی خنچه پوش است. نقاشی های دیواری طبقه اول نمونه ای از هنر نگارگری مکتب قزوین است ودارای شهرت زیادی میباشد. اینکاخ در سال ۱۳۳۷ خورشیدی بعنوان گنجینه اشیای تاریخی و باستانی مورد استفاده قرا گرفت و هم اکنون به موزه خوشنویسی قزوین تبدیل شده است.

    مسجد جامع عتیق: مسجد جامع عتیق یا مسجد کبیر یکی از قدیمی ترین مساجدموجود در ایران است که شیوه های معماری ادوار مختلف تاریخرا میتوان در آن مشاهده نمود. قدیمی ترین بخش این مسجد زیبا مقصوره کهن (طاق هارونی) آن است که در سال ۱۹۲ هجری قمری توسط هارون الرشید بنا شده است. این طاق به دهلیز ورودی مسجد متصل میباشد. در یورش مغولان به شهر قزوین بخشی از این مسجد از جمله ایوان جنوبی آن تخریب شده بود ولی در دوره های تاریخی بعد از آن مورد بازسازی قرا گرفته است.

    امامزاده شاهزاده حسین: این بقعه متعلق به فرزند امام رضا به نام امامزاده حسین است که در مرکز شهر قزوین قرار گرفته است. بنای این مکان قدیمی بوده و احتمال می رود به قرون هشتم و نهم مربوط شود و بعدها در عصر صفویه مورد تجدید ساخت قرار گرفته باشد و دارای آینه کاری و کاشی کاری های زیبایی است. معماری این بنا بصورت چهار ایوانی است. بنای اصلی امامزاده که عبارت است از فضای حرم، در مرکز حیاط با ایوانی که آینه کاری شده است به چشممی خورد و دارای گنب کاشی کاری شده زیبایی می باشد و به شیوه هندسی به همراه کتیبه خطی آن نمودی از هنر کاشی کاری قدیم در اینناحیه است.

    خانه امینی ها: خانه امینی ها که به حسینیه امینیها شهرت دارد،  از جمله خانه های قدیمی و اعیانی و زیبای شهر قزوین است که توسط “حاج محمد رضا امینی” از تجار مشهور و خوشنام قزوین در غرب رودخانه “دیزج” یا رود بازار و بعدها مسیر رودخانه بخاطر به علت جلوگیری از ورود زباله به داخل آن از سمت بازار تغییر مسیر داده شد و در قسمت بازار داخل آن پر شده و روی آن خیابان مولوی احداث شده است. تالر های عمارت امینی ها دارای ارسی های بسیار زیبایی بوده که در هنگام برگزاری مراسم مذهبی در این بنا با بلند کردن آنها، هر سه تالار را یکی می کردند و محوطه سرپوشیده بزرگو آینه کاری زیبایی را تشکیل می داده است.

    کاروانسرا و بازار سعد السلطنه: این بنای عظیم و زیبا به دستور “سعد السلطنه” حاکم وقت قجری شهر قزوین در زمان ناصرالدین شاه قاجار احداث شده است. ارزشمندترین قسمت این بنا، چهار سوق آن است که از تقاطع قائم دو راسته ایجاد شده است و بر فراز آن گنبد بزرگ کاشی کاری شده ای قرار دارد. در حال حاضر در گذرگاه های پر پیچ و خم این کاروانسرای تاریخی فروشگاه های محصولات و صنایع دستی قزوین، رستوران و  موزه قرار دارد. این بنا سردر یکی از هفت در ورودی به ارگ سلطنتی صفویان بوده است. و درب اصلی جنوبی که به خیابان و میدان شاه باز می شود تنها درب از این مجموعه است که اکنون به یادگار مانده است.

    موزه مردم شناسی (حمامی قجری): حمام و موزه مردم شناسی قجری یکی از کهن ترین و بزرگترین گرمابه های قزوین است که در سال ۱۰۵۷ ه.ق به دست امیر گونه خان قاجار قزوینی از سرداران شاه عباس صفوی به دستور شاه ساخته شده و نخست حمام شاهی نام داشته است. در حال حاضر این حمام قدیمی بعنوان موزه مردم شناسی قزوین در سه بخش اقوام، آداب و رسوم و مشاغل از سال ۱۳۷۹ فعال می باشد. مساحت این حمام حدود ۱۰۴۵ متر مربع است. حمام از سه بخش اصلی سربینه (رخت کن حمام)، گرمخانه و میاندر تشکیل شد هاست و نیز از دو بخش جداگانه زنانه و مردانه تشکیل شده است. در اصلی آن رو به جنوب باز میشود و با راه پله های مارپیچ به سربینه منتهی می گردد. سربینه این گرمابه که حوض زیبایی در وسط آن قرار دارد شش شاه نشین و طاق نما را در پلانی هشت ضلعی با راهرویی به گرمخانه پیوند می دهد.

    دروازه های قدیمی شهر: شهر تاریخی قزوین در گذشته هشت دروازه داشته است که امروزه تنها دو دروازه مهم از آنها باقی مانده است. دروازه درب کوشک که در دوره قاجاریه ساخته شده و در سال ۱۲۹۶ ه.ق  در دوره حکومت عضدالدوله کاشی کاری شده است. دومی دروازه تهران است از دوره قاجاریه و در سال ۱۳۴۷ شمسی مرمت و کاشی کاری شده است. دروازه درب کوشک به سمت شکارگاه های قزوین و الموت باز می شده است و دارای کاشی کاری های زیبایی است. دروازه تاریخی تهران نیز در مسیر تردد تهران به قزوین واقع بوده است و در جنوب شرقی این شهر قرار دارد.

    سردر عالی قاپو + خیابان سپه: سردر عالی قاپو یکی از آثار تاریخی و ارزشمند و گردشگری شهر قزوین است و در خیابان سپه واقع شده است. خیابان سپه نخستین خیابان سنگ فرش شده در ایران است. سردر عالی قاپو سردر یکی از هفت ورودی به ارگ سلطنتی صفویان بوده است. و درب اصلی جنوبی است که به خیابان و میدان شاه باز می شده است و تنها درب این مجموعه میباشد که اکنون به یادگار مانده است. این بنا نخستین بار در دوره شاه طهماسب بنا شده است و در زمان شاه عباس اول بصورت کنونی آن تغییر شکل می یابد. سپس در دوران ناصرالدین شاه تعمیراتو اضافاتی به آن انجام میگیرد و در دوره پهلوی اول به دلیل قرار گیری پلیس در آن به نظمیه شهرت یافت. سر در این بنا دارای هفده متر ارتفاع دارد و دارای گچ بری زیبایی است. بر بالای آن کتیبه ای با کاشی معرق به خط ثلث از علی رضا عباسی از خوشنویسان بنام عهد صفویه جلوه گری می کند. همچنین بر فراز این کتیبه پنجره مشبک بزرگی از کاشی قرار گرفته است.

     

    برج های دوگانه خرقان: خرقان در منطقه ای کوهستانی در جنوب غربی قزوین قرار دارد. برج های آرامگاهی خرقان در این منطقه واقع شده اند. برج های مذکور دو آرامگاه از دوره سلجوقیان هستند. برج اول هشت ضلعی است و بر هر ضلع آن، طرح های متنوع آجری منقوش شده است. ارتفاع این آرامگاه در حدود ۱۵ متر است و قطری برابر با ۱۱ متر دارد. بر اساس متن کوفی موجود در این بنا این برج در سال ۴۶۰ هجری قمری ساخته شده است. برج دوم نیز با فاصله سی مت از برج اول از نظر شکل و اندازه تقریبا هم اندازه برج اول می باشد. کتیبه موجود در برج دوم تاریخ ۴۸۶ قمری را نشان میدهد. برج های آرامگاهی خرقان با بیش از پنجاه طرح آجری، جزء شاهکارهای آجرکاری معماری ایران به شمار می رود. این برجها در محوطه وسیعی به فاصله کمی از یکدیگر قرار گرفته اسند و از بسیاری جهات به هم شبیه هستند. اما برج شرقی از برج غربی قدیمی تر است.

    بقعه چهار انبیاء: در قسمت غربی باغ چهلستون بقعه ای وجود دارد بقعه ای وجود دارد که آنجا را آرامگاه چهار تن از پیامبران بنی اسرائیل به نام های سلم، سلوم، سهولی و القیا می دانند. که در بین مردم به چهار انبیاء یا چهار پیغمبر شهرت یافته اند. در روایات اینچنین آمده است آنان پیامبرانی هستند که مژده میلاد مسیح را از اورشلیم به سوی شرق آورده اند. از اسناد موقوفات صفویه اینگونه بر می آید که این مکان در اواخر قرن یاردهم هجری قمری زیارتگاهی مورد احترام بوده است. بنیا فعلی این بقعه از آثار میرزا مسعود شیخ الاسلام است.

    مقبره حمدالله مستوفی: حمدالله نام مورخ ، شاعر و نویسنده قرن هشتم قمری در قزوین و متولد ۶۸۰ است. وی از خاندان مستوفیان قزوین است که مدتها متصدی حکومت آن شهر بوده است. پدر وی و نیز خود حمدااله با عنوان مستوفی در دستگاه ایلخانان خدمت می کرده اند و حمداالله از نزدیکان خواجه رشید الدین فضا الله بوده است و پس از او نیز همچنان سمت خود را در کارهای دیوانی حفظ نموده بود. وی در سال ۷۵۰ هجری قمری درگذشت و مزارش در محله ملک قزوین واقع شده است. ظفر نامه، نزهت القلوب و تاریخ گزیده  از آثار مشهور حمدالله هستند.

    کلیسای کانتور: کلیسای کانتور معروف به برج ناقوس به دست روسها ساخته شده اتس. این کلیسای کوچک مانند سایر کلیساها دارای طرحی چلیپایی است و محراب آن رو به شرق قرار دارد. ورودی کلیسا در ضلع غربی آن واقع شده است وشامل فضای ورودی با سقف شیب دار و در ورودی است. در بالای عمارت برج ناقوس کلیسا با ارتفاع حدود یازده متر به چشم می خورد. فضای محراب به شکل نیم دایره است و بر فراز آن گنبدی قرار گرفته است. فضای نماز خانه دارای گنبد و فضاهای جانبی آن دارای پوشش تخت است. در نمای خارجی این کلیسای زیبا نیز ستون های تزئئین شده خود نمایی می کنند.

    سایر

    کاروانسرای هجیب (بویین زهرا): این کاروانسرا در شمال غرب روستای هجیب شهرستان بویین زهرا واقع شده است و ورودی آن به سمت جنوب کاروانسرا باز می شود. کاروانسرای هجیب با مساحتی برابر با حدود ۵۸۵۰ متر مربع دارای ۲۶ حجره ، یکی از کاروانسراهای باقی مانده از زمان شاه عباس اول است. این کاروانسرا را مادر شاه عباس اول در مسیر قزوین به ساوه و در کنار روستای هجیب ساهته است و مربوط به دوره صفویه است. در مرکز حیاط این کاروانسرای تاریخی شمه آبی قرار دارد. این بنا در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است و از لحاظ جاذبه گردشگری در استان قزوین حائز اهمیت است.

    قلعه الموت (دژ صباح): منطقه الموت یا رودبار الموت در سلسله جبار البرز واقع در شمال شهرستان قزوین قرار دارد که از شمال به استانهای مازندران و گیلان همسایه است. این منطقه بر اساس آنچه حمدالله مستوفی در نزهته القلوب نوشته است، تا قرن هفتم هجری با عنوان رودبار معرفی شده است تا اینکه با آمدن حسن صباح به آن جا و رواق فرقه اسماعیلیه وفعالیت خداوندان الموت، رودبار الموت نوشته شد و الموت خوانده شد. صخره های پیرامون این قلعه که رنگ سرخ و خاکستری دارند، در جهت شمال شرقی به جنوب غربی کشیده شده اند. پیرامون قلعه الموت از چهار سو پرتگاه است و مسیر رسیدن به ان بسیار دشوار شده است و تنها راه ورود به آن در انتهای ضلع شمال شرقی است که کوه هودکان با فاصله ای نسبتا زیاد بر آن مشرف شده است.

    دریاچه اوان: بزرگترین و زیباترین دریاچه استان قزوین دریاچه ای بنام اوان نام دارد که با فاصله ۷۵ کیلومتری شهر قزوین واقع شده است و دارای مناظر و چشم اندازی زیا و بدیع است و دارای آب و هوای بسیار مطبوعی دارد. این دریاچه دارای مساحتی حدود شش هکتار است و محلی مناسب است برای طبیعتگردی در قزوین. آب دریاچه شیرین است و عمق آن بین یک تا ده متر متغیر است. آب دریاچه از طریق چمشه ای کف دریاچه و بارش آبا باران تامین میشوند و جوشان بودن دائمی چشمه ها باعث شده است همیشه آب این دریاچه زلال و صااف باشد. از سر ریز این دریاچه رود خانه کوچک ایجاد شده است که آب آن مورد استفاده کشاورزان و روستاهای اطراف قرار میگیرد. تابستانها در این دریاچه ماهیگیری، قایقرانی و آب تنی میشود و در پاییز و زمستان مامن گاه مناسبی است برای پرندگان مهاجر به ایران که در این دریاچه زمستان گذرانی می کنند.

     

    خوراکی

    اگرمی خواهید با غذاهای این استان آشنا شوید ابتدا به سراغ غذای خوش طعمی بنام قیمه نثار بروید. از سایر غذا ها و خوراکی های این استان نیز می توان کوکو شیرین، دویماج، شیرین پلوقزوینی، آش دوغ را نام برد. از شیرینی های معروف قزوین نیز می توان پا درازی، باقلوا، نان نازک، شیرینی نخودی، نان چرخی و شیرینی اتابکی را نام رد.

    قیمه نثار: قیمه نثار از محبوب ترین وخوش مزه ترینغذاهای استان قزوین است. به جرات می توان گفت کمتر گردشگری است که به قزوین سفر کند واین غذا را تست نکرده باشد. مردم این استان برای تهییه این غذا از برنج آبکش شده، گوشت گوسفند، خلال پرتغال، پیاز داغ، زعفران، زرشک، خلال بادامو پسته، رب گوجه فرنگی و ادویه های طعم دهنده استفاده می کنند.

    شیرینی اتابکی: شیرینی اتابکی که به شیرینی ولیعهدی شهرت دارد از شیرینی های معروف قزوین میباشد. مردماستان قزوین برای تهییه اینشیرینی خوش طعم از آرد برنج، آرد نول، پودر هل، روغن جامد، پودر قند و تخم مرغ استفاده می کنند. این شیرینی جزودسته های شیرینی های کم شیرین است و در فرپخته می شود.

     

    صنایع دستی

    خوشنویسی، نگارگری، فرش بافی، گلیم بافی، جاجیم بافی، پن بافی، گلابتون بافی، مسگری، آیینه کاری، گچبری، منبت کاری از جمله تولیدات و صنایع دستی رایج در استان قزوین هستند.

    • Loading...
    • 0

    دیدگاه‌های این نوشته