• زبان سایت

    No available translations found
  • ×
    Loading...

    جاذبه های گردشگری استان اصفهان

    جاذبه های گردشگری استان اصفهان:
    استان اصفهان با مساحتی بالغ بر ۱۰۶۰۰۰ کیلومتر در مرکز ایران قرار دارد که در حدود ده درصد بیابانهای ایران در این استان قرار دارند. از جمله شهرهای کویری و زیبای اصفهان میتوان به اردستان، آران و بیدگل، کاشان و شهر اصفهان اشاره نمود. اصفهان را می توان یکی از بزرگترین شهرهای تولید صنایع دستی ایران نام برد و از گذشته های بسیار دور هنر در میان مردم این ناحیه رایج بوده است. تزیینات آجری، کاشی کاری، گچ بری، خطاطی، مینا کاری، خاتم کاری، منبت کاری، مس گری و قالی بافی و مینیاتور از مهمترین آثار هنری این استان هستند که رد پای آنها را می توان در اماکن تاریخی و گشت وگذار در شهرهای بزرگ و کوچک پیدا کرد. اصفهان آثار تاریخی و باستانی زیادی در خود دارد که یکی از مقاصد گردشگری مهم ایران به شمار می آید که بسیاری از آنها ثبت ملی و جهانی (یونسکو) شده اند. شهر اصفهان به عنوان مرکز این استان در میان سالهای ۱۰۵۰ تا ۱۷۲۲ میلادی در قرن شانزدهم در میانه حکومت صفویه پایتخت ایران بود و از رونق خوبی نیز برخوردار بود. اینشهر در سال ۲۰۰۶ به عنوان دومین شهر پایتخت فرهنگی جهان اسلام پس از شهر مکه انتخاب شد. همه اینها نشان ازشکوه وزیبایی این استان و شهرهای مهم آن دارد که بایستی در سفرهای ایرانگردی جزو مقاصد اول گردشگری انتخابش کرد. در زیر به برخی از مهمترینجاذبه های گردشگری این استان میپردازیم.

    اصفهان

    پل الله وردی خان معروف به سی و سه پل: با شکوهترین و معروفترین پل تاریخی شهر اصفهان سی و سه پل است و مربوط به دوره پادشاهی شاه عباس اول. پل الله وردی خان پلی است با سی و سه دهانه، ۲۹۵ متر طول و ۱۴ متر عرض، که توسط الله وردی خان بر روی زاینده رود همزمان با حکومت عباس صفوی بنا شده است. اصل و پایه بنای سی و سه پل در سال ۱۰۰۸ هجری قمری و در دوازدهمین سال سلطنت شاه عباس یکم بوجود آمد و در سال ۱۰۱۱ ه.ق الهه وردی خان سردار مشهور او مامور اتمام ساختمان پل گردید. این بنا بعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این پل چون سی و سه دهانه برای گذر آب دارد به سی و سه پل شهرت یافته است.
    پل شهرستان: یکی دیگر از پلهای معروف و تاریخی شهر اصفهان که بر روی زاینده رود احداث شده است پل شهرستان است. این پل جزو بناهای تاریخی و مشهور اصفهان بوده که برخی از مورخان و تاریخ دانان بنای آن را به زمان هخامنشیان و ساسانیان نسبت داده اند. ولی ساختمان موجود روی این پل از معماری اسلامی ایرانی (دیلمی سلجوقی) تاثیر گرفته است. طاین پل دارای ۱۰۵ متر طول، ۵ متر عرض و دارای ۱۲ دهانه برای گذر آب است.

    پل خواجو: این پل یکی از قدیمیترینو زیباترینپل های اصفهان است که بر روی زاینده رود احداث شده است و ساخت آن به سال ۱۰۶۰ ه.ق در دوران شاه عباس دوم باز میگردد. در میانه این پل ساختمانی مخصوص، که به بیگلربیگی شهرت دارد بنا شده است که برای اقامت موقتی شاه صفوی و خانواده او ایجاد شده بود وهمچنان پا برجاست. طاق های آن دارای تزئینات نقاشی بسیار زیبایی است که این پل به دلیل معماری و تزئینات کاشیکاری اش از دیگر پلهای زاینده رود در این زمینه مشهورتر است. درازای پل ۱۳۳ متر و عرض آن ۱۲ متر استو ۲۴ دهانه دارد. در میان هر یک از دو ضلع شرقی و غربی پل ساختمانی بنا شده است که شامل چند اتاق مزین به نقاشی میباشد. این ساختمان که شاه نشین نامیده می شده است در آن دوره جایگاه بزرگان و امیرانی بوده است که برای تماشای مسابقات شنا و قایقرانی بر روی دریاچه مصنوعی به این مکان فراخوانده می شدند. یک نیمکت سنگی تنها اثری از صندلی پادشاه باقی مانده است. در گوشه های ضلع شرقی پل خواجو دو شیر سنگی وجود دارند که نماد سپاهیان بختیاری محافظ اصفهان وزاینده رود هستند.

    بازار سنتی: بازار شهر اصفهان یکی از قدیمیترین و بزرگترین بازارهای خاورمیانه است. تزئینات آجری وکاشی کاری این بازار بسیار زیبا و دیدنی هستند. بازار دارای سکوهایی از سنگ در طول مسیر است که برای نشستن و بساط کردن دست فروشها کاربرد داشته و همچنان نیز دارد. بازار اصفهان از نظر جغرافیایی موقعیت بسیار خوبی از لحاظ نزدیکی به بافت قدیمی شهر و آثار تاریخی مهمی مانند میدان نقش جهان دارد. یکی از بخش های دیدنی این بازار، بازار قیصریه است که از سر در قیصریه آغاز می شود.

    آرامگاه صائب تبریزی: صائب تبریزی شاعر بلند پایه در عصر صفویه بود که در سال ۱۰۱۶ قمری متولد و در سال ۱۰۸۱ قمری در اصفهان از دنیا رفت. آرامگاه وی در باغ شخصی او بنام باغ تکیه در کنار نهر نیاصرم قرار دارد و دارای معماری از دوران صفویه است. این بنا ایوانی به طول ۲۰/۱۴ متر و عرض شش متر دارد که از سطح زمین دو متر بالاتر قرا گرفته است.

    سر در قیصریه: سر در قیصریه بنایی مربوط به دوره صفویه است و در ورودی اصلی بازار سنتی اصفهاندر میدان نقش جهان واقع شده است. این اثر بعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. سر در قیصریه در گذشته نه چندان دور دارای سه طبقه بوده و اکنون دارای دو طبقه است. طبقه سوم ان که امروزه تخریب دشه است، نقاره خانه را تشکیل می داده است که در آن با صدای موسیقی، اوقات روز را اعلام می کرده اند. این سر در به بازار بزرگ اصفهان باز می شود و در گذشته راه اصلی ورود به بازار اصفهان بوده است.

    مسجد امام: این مسجد تا قبل از انقلاب سال ۵۷ در ایران، به مسجد شاه شهرت داشته است. و اکنون به مسجد جامع عباسی یا مسجد امام نامیده می شود. مهم‌ترین مسجد تاریخی اصفهان و یکی از مساجد میدان نقش جهان شهر اصفهان است و در طی دوران صفویه ساخته شده است. مسجد امام از بناهای مهم معماری اسلامی ایران به‌شمار می‌رود. این بنا شاهکاری جاویدان از معماری، کاشی‌کاری و نجاری در قرن یازدهم هجری است. این مسجد عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده. همچنین همراه با میدان نقش جهان، به عنوان یکی از میراث جهانی یونسکو نیز ثبت شده است. ساخت این مسجد در سال ۱۰۲۰ هجری به فرمان شاه عباس بزرگ، در بیست و چهارمین سال سلطنت وی آغاز شده و تزئینات و الحاقات آن در دوره جانشینان او به اتمام رسیده است. شاه عباس مسجد را برای شادی روح جدش، شاه طهماسب بنا نمود. ارتفاع گنبد عظیم این مسجد ۵۲ متر و ارتفاع مناره ‌های داخل آن ۴۸ متر و ارتفاع مناره‌های سردر آن در میدان نقش جهان ۴۲ متر است. نکته جالب توجه در این بنا، انعکاس صوت در مرکز گنبد بزرگ جنوبی است. قطعات بزرگ سنگ‌های مرمر یکپارچه و سنگاهای نفیس، از دیگر دیدنیهای جالب این مسجد هستند.

    عمارت عالی قاپو: عالی قاپو ساختمانی است که در واقع درب ورودی دولتخانه صفوی بوده است. این بنا در ضلع غربی میدان نقش جهان در اصفهان وروبروی مسجد شیخ لطف الله واقع گردیده است. ارتفاع آن ۴۸ متر و دارای شش طبقه است که با راه پله هایی مارپیچو کاشی کاری شده و نقاشی شده می توان به طبقات راه یافت. آنچه باعث شده عالی قاپو در زمره آثار دیدنی و با شکوه عصر صفوی قرار بگیرد، یکی نقوش مینیاتوری هستند که کار هنرمند معروف عصر صفوی رضا عباسی است و دیگری گچبریهای طبقه آخر کاخ عالی قاپو در تالار موسیقی یا اتاق صوت هستند. این بنا پس از انتقال پایتخت از قزوین به اصفهان توسط شاه عباس اول بین سالهای ۹۷۳ تا ۹۷۷ خورشیدی بعنوان مقر و دولتخانه حکومتی سلاطین صفوی آغاز به ساخت شد.

    مسجد شیخ لطف الله: بنای این مسجد از نفیس ترین آثاری است که از زمان صفویه در اصفهان به جای مانده و در میدان نقش جهان واقع شده است. این مسجد شاهکاری از معماری و کاشی کاری قرن یازدهم هجری قمری است که به فرمان شاه عباس اول در مدت هجده سال بنا شده است. این مسجد بر خلاف مساجد دیگر دارای مناره و حیاط جلویی نیست. یکی از زیبایی های بی نظیر معماری را در محراب این مسجد می توان دید. در این محراب کاشی کاری و معرق کاری و مقرنس های بسیار ظریفی می توان مشاهده کرد. استفاده از نور طبیعی ورنگ های زیبا همگی ویژگی های چشمگیری هستند که این بنای زیبا در خود جای داده است. قسمت تحتانی دیوارهای این مسجد با سنگ مرمر زرد پوشیده شده است، سکوهای بزرگ کناری نیز از همین سنگ ساخته شده اند. در ورودی مسجد بصورت دو لنگه است و از چوب یکپارچه ساخته شده است و پس از حدود چهارصد سال همچنان بر جای خود پابرجاست.

    میدان نقش جهان: پیش از آن‌که شهر اصفهان به پایتختی ایراندر دوره صفوی برگزیده شود در محل این میدان باغی گسترده و وسیع وجود داشته ‌است بنام نقش جهان. این باغ محل استقرار ساختمان ‌های دولتی و کاخ فرمانروایان تیموری و آق ‌قویونولها بود. در زمان شاه عباس صفوی، هنگامی که اصفهان به پایتختی برگزیده شد، شهری تازه بنا نهادند با پل ها و بناها و میدانی تازه که به میدان نقش جهان شهرت یافت. این میدان از بزرگترین میدان های مستطیلی جهان به شمار می رود و در فهرست میراث ملی ایران و نیز آثار جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. میدان نقش جهان و بناهای تاریخی اطراف آن مربوط به دوره صفویه هستند و در زمان شاه عباس صفویه بنا شده اند. بناهای تاریخی موجود در چهار طرف میدان نقش جهان شامل عالی‌قاپو، مسجد امام، مسجد شیخ لطف‌الله و سردر قیصریه است. علاوه بر این بناها دویست حجره دو طبقه پیرامون میدان واقع شده‌است که عموماً جایگاه عرضه صنایع دستی اصفهان هستند.

    کلیسای وانک: وانک نام کلیسایی است در محله جلفای شهر اصفهان که پایه های اولیه بنای آن به سال ۱۶۰۵ میلادی باز می گردد. وانک به معنی کلیسای نجات دهنده مقدس است. این کلیسا از جمله کلیساهای تارخی ارامنه اصفهان استو در زمان شاه عباس دوم ساخته شده است. گنبد کلیساهای ارامنه مخروطی شکل است، ولی گنبد کلیسای وانک شبیه گنبد مساجد ایرانی عصر صفوی ساخته شده است. بر روی همه دیوارهای این بنا، داخل گنبد و تمامی زوایای کلیسا با رنگ روغن نقاشی شده است. بیشتر دیوار نگارهای کلیسا مضامینی از انجیل مقدس دارند و تصاویری از بدو تولد تا عروج حضرت عیسی مسیح بر آنها نقش بسته است. بر روی بخشی از دیوارهای این کلیسا، روز رستاخیز، داوری روز رستاخیز و بهشت و دوزخ دیده می‌شود. این کلیسا دارای یک چاپخانه و کتابخانه نیز است. در موزه آن هفتصد و ده جلد کتاب خطی وجود دارد که نزدیک به دویست جلد آن تورات، انجیل و کتب مقدس هستند که به خط و زبان ارمنی بر روی پوست و کاغذ نوشته شده اند. برخی از این کتب دارای سر فصل های طلا کاری شده هستند و از ارزش بالای برخوردارند. تابلوهای نقاشی موزه مستقر در کلیسا نیز از مجموعه ای ارزنده از آثار هنری نقاشان اروپایی و ارمنی است. این تابلوها بر روی کرباس، پوست، چرم، فلز و شیشه کشیده شده اند. همچنین مجموعه آثار فلزی این موزه شامل زیورالات طلا و نقره، کمربند، قلاب شنل، سینی، انواع جعبه صلیب، عود سوز و ظرف روغن مقدس هستند. یکی از معروفترین آثاری که در این موزه نگهداری می شود تار مویی است که متعلق به دختری هجده ساله که ئاهرام هاکوپیان در سال ۱۹۷۴ میلادی جمله ای از کتاب تورات را به زبان ارمنی با قلمی از جنس الماس بر روی آن نوشته است. این اثر در سال ۱۹۷۵ میلادی به موزه اهدا شده است.

    منارجنبان: بنای منارجنبان که بصورت یک بقعه و دو مناره است، بر روی قبر عارفی بنام عمو عبدالله از عابدان معروف قرن هشتم هجری به سال ۷۱۶ هجری مقارن با اواخر سلطنت اولجایتو ایلخان است و یکی از بناهای تاریخی و معروف اصفهان میباشد. نکته قابل توجه درباره این بنا این است که با تکان دادن یکی از دو مناره، مناره دیگر نیز به حرکت و جنب و جوش در می آید و لازم است ذکر شود هر مناره دارای پهنای ۹ متری و بلندای ۱۷ متری هستند.

    برج کبوترخانه: کبوترخانه، سازه‌ای است که به جهت لانه گزینی پرنده‌ها به خصوص کبوترها در اصفهان ساخته می‌شود، کاربرد عمده این بناها جمع آوری مدفوع پرندگان جهت استفاده در کشاورزی، دباغی، چرم سازی و ساخت باروت بوده است و امروزه نیز کمتر از گذشته کاربرد دارد. تاریخچه کبوترخانه ها و این که در چه زمانی یا کجا با هدف بهره برداری از مدفوع پرنده ها به خصوص کبوترها به عنوان کود ساخته شدند به طور دقیق مشخص نیست، اما شواهد این سازه ‌ها در ایران به ۱۲۰۰ سال پیش باز می گردد.

    کاخ هشت بهشت: کاخ هشت ‌بهشت یک کاخ تاریخی در شهر اصفهان است که در دوران صفویان و در سال ۱۰۸۰ قمری و در زمان خلافت شاه سلیمان صفوی بنا شده است. ساختمان این کاخ در دو طبقه در میان باغی بزرگ بنا شده است. این بنای دو طبقه با طاقهای زیبا و تزئینات فراوان یکی از نمونه‌های درخشان معماری عصر صفویه به شمار می‌رود. نام هشت بهشت از معنی کلمه ورودی (هشتی) و نام بهشت به منظور نمایان ساختن زیبایی های این باغ الهام گرفته شده است. این باغ نیز امروزه جزو آثار ثبت شده ملی ایران میباشد.

    تالار اشرف: تالار اشرف مربوط به دوره صفوی است که سکونت گاه پادشاه و حرم سلطنتی بود و به ‌عنوان یکی از آثار ملی ایران در شهر اصفهان به ثبت رسیده است. عمارتی است که به نام تالار اشرف نامیده می‌شود و باقیمانده کاخ های عصر صفوی است که در کنار قصرهای دیگری همچون تالار سر پوشیده، کاخ هشت بهشت، کاخ پشت مطبخ و تالار تیموری مجموعه ای از کاخ‌ های باشکوه آن روزگار را تشکیل می داده اند. بسیاری از خارجیانی که در روزگار صفویه و بعد از آن دوران به شهر اصفهان سفرکرده اند، تالار اشرف را بنائی نفیس، شکوهمند و زیبا توصیف کرده‌اند. در حال حاضر این عمارت یکی از بناهای بسیار معروف اصفهان است و این شهرت را بیشتر مدیون نقاشی های زرنگار و گچبریهای پرکار آن است.

    خانه مشروطه: خانه مشروطیت موزه ای است در شهر اصفهان. خانه مشروطه اصفهان مکان گردهمایی آزادی‌ خواهان، مردم، علما، روشنفکران و رجال سیاسی فرهنگی اصفهان و بختیاری بوده است تا درباره مشروطیت و حکومت قانون و امور مدنی مشورت و همفکری کنند. این بنا دارای دو شاه نشین و یک تالار است که با نقاشی ها و گچ بری ها و شیشه های رنگی در پنجره های آن از زیبایی و شکوه برخوردار است.

    کاخ چهلستون: کاخ چهل ستون در دوره شاه عباس یکم در شهر اصفهان احداث آن آغاز شد و در میان آن عمارتی ساخته شده بود. شاه عباس اول، بنایی درمیان باغ بنا نهاد که این بنا هسته اولیه کاخ را تشکیل داد که تالار میانی کاخ چهل ستون و غرفه های چهار گوشه آن را در بر می‌ گرفت. در سلطنت شاه عباس دوم، ساختمان تکمیل شد و در ساختمان موجود مرکزی، تغییرات کلی داده شده ‌است و تالار آینه، تالار بیست ستون، دو اتاق بزرگ شمالی و جنوبی تالار آینه، ایوانهای طرفین سالن پادشاهی و حوض بزرگ مقابل تالار با تمام تزیینات نقاشی و آینه کاری و کاشی کاری دیوارها و سقفها افزوده شده ‌است. تصویری از شاه عباس اول با تاج مخصوص و مینیاتورهای زیبای دیگری در اتاق گنجینه کاخ چهلستون وجود دارد. این باغ یکی از زیباترین و معروف ترین باغ های ایرانی در اصفهان میباشد. گفته می شود انتخاب نام این بنا، تعداد بیست ستون تعبیه شده در آن به همراه انعکاس آنها در حوض روبروی آن است که به چهلستون شهرت یافته است. این بنا نیز جزو آثار جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.

    کویر شنی شهر ورزنه: ورزنه به شهر فرشتگان معروف است. جایی که زنانش چادر سفید بر تن می کنند. شهری که طبیعتش با شن های روان کویری و تالاب گاوخونی و زاینده رود گره خورده است. شهری با آثار تاریخی متعدد و دیدنی. از جمله جاذبه های این منطقه می توان به کویر شنی ورزنه، پل تاریخی ورزنه، آب انبارهای قدیمی در دل شهری قدیمی، خانه میرمیران، مسجد تک مناره عصر تیموریان اشاره کرد. اهالی ورزنه به گویش پهلوی ساسانی صحبت می کنند. رد پای این شهر که در نزدیکی شهر اصفهان واقع شده است را میتوان در بسیاری از سفرنامه های خارجی کهن پیدا نمود. نمونه آن میتوان به ماکسیم سیرو فرانسوی (۱۹۵۹-۱۹۶۳ میلادی) و پترس گیلانتز (۱۱۳۵ میلادی) اشاره نمود.

    حمام علیقلی آقا: حمام علیقلی آقا به همراه مجموعه بناهای عمومی دیگر مانند مسجد و بازارچه از دوران صفویه به جای مانده اند. بانی همه این بناها علیقلی آقا از خواجگان حرم شاه سلیمان و شاه سلطان حسین صفویه بوده است. این بنا از دو حمام کوچک و بزرگ تشکیل شده است. هر یک از این دو حمام مانند دیگر حمام های سنتی شامل دو فضای اصلی سربینه و گرمخانه است و در حمام بزرگ فضای دیگری موسوم به چال حوض نیز وجود دارد. استخر وسیعی در میانه این فضا بیشتر سطح آن را فرا گرفته است که به منظور شنا و آب تنی استفاده می شده است.

    موزه هنرهای معاصر: موزه هنرهای معاصر اصفهان در نزدیکی باغ زیبای چهلستون واقع شده است. در زمان گذشته کاخی باقی مانده از عهد صفوی به نام جبه خانه در این محل قرار داشته است که پس از ویران شدن در زمان قاجار، ساختمان دارالحکمه روی خرابه های آن احداث میشود. این عمارت محل سکونت مسعود میرزا ظل السلطان حاکم اصفهان بوده است و از سال ۱۳۷۳ با ترمیم بخشهایی از این عمارت، بعنوان موزه هنرهای معاصر مورد استفاده قرار گرفت.

    باغ پرندگان: باغ پرندگان که در سال ۱۳۷۵ تاسیس شد، یکی از زیباترین پارک های شهر اصفهان و اولین باغ پرندگان روباز در ایرن است. مساحت این باغ ۱۷۰۰۰ متر کربع است و انواع پرندگان را برای نمایش در خود جای داده است. در این مجموعه در حدود چهار هزار قطعه پرنده در ۱۳۰ گونه وجود دارد که هر یک بنا به شرایط زیستگاهشان در موقعیت مشخصی نگهداری میشود.

    آتشکده وکوه آتشگاه: آتشکده اصفهان یا کوه آتشگاه از بناهای تاریخیشهر اصفهان و از یادگارهای ایران باستان است. این مجموعه دارای پیشینه تاریخی کهنی است و در زمان های گوناگونی از آن بهره برداری شده است. اینبنا در نزدیکی زاینده رود بر روی تپهای مشرف به شهر واقع شده است.

    مناره مسجد علی: مناره علی مناره ای مدور در مقابل آرامگاه هارون ولایت در اوایل سده ششم هجری در نزدیکی مسجد جامع عتیق بنا گردیده است و در دوره صفویان جزئی از ساختمان مسجد علی شده است. بلندای این مناره از ۵۰ متر بیشتر بوده و امروزه با فرو ریختن طبقه سوم آن حدود ۴۸ متر از آن باقی مانده است. این مناره همچنین دارای قطری در کف زمین برابر شش متر است. این سازه از نظر هماهنگی در ابعاد و اندازه ها و نیز از لحاظ آراستگی نمای سردر یکی از شاهاکارهای معماری مناره ها به شمار می رود.

    شهر کاشان
    تپه باستانی سیلک: سیلک نام اولین تمدن شهر نشینی ایران مرکزی در شهر کاشان است که در ۳ کیلومتری جنوب غربی این شهر قرار دارد. محوطه باستانی سیلک که در منطقه فین کاشان واقع شده است نشان از وجود شهرهای کهن و باستانی در ۴۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بوده است. تپه سیلک در حقیقت زیگورات یا نیایشگاه مردمان باستانی این منطقه بوده ‌است که از گل رس و سفال ساخته شده. تپه تاریخی سیلک در فهرست آثار تاریخی و ملی ایران به ثبت رسیده است. سیلک دارای ۲ تپه شمالی و جنوبی میباشد. قدمت قدیمی ترین آثار به دست آمده از تپه شمالی به حدود ۷۵۰۰ سال قبل میرسد و آخرین آثار یافت ‌شده از تپه جنوبی مربوط به پنج هزار سال پیش است. در خرابه های تپه باستانی سیلک چند اسکلت انسان و ظروف باستانی نیز پیدا شده ‌است که این اشیاء در موزه های لوور فرانسه، موزه ملی ایران و موزه باغ فین و موزه ای که در کنار این مجموعه باستانی قرار دارد، قرار داده شده اند.

    مدرسه و مسجد آقا بزرگ: مسجد و مدرسه ای بزرگ در کاشان، منسوب به ملا مهدی نراقی ملقب به آقا بزرگ در نیمه قرن ۱۳ قمری، مقارن با دوران پادشاهی محمد شاه قاجار ساخته شده است. معماری ویژه این مسجد به گنبد خانه آن است که بر روی هشت پایه عظیم بر پا شده است، زیرا در طراحی مساجد قدیمی در ایران ایجاد گنبد بر روی پایه های آزاد به ندرت دیده می‌شود. نتیجه عملی اجرای این نوع معماری، جریان یافتن هوای خنک در فضای گنبد خانه در فصول گرم و تابستان ‌های داغ منطقه کویری این منطقه است. این مسجد دارای سردر زیبایی است که سقف آن با مقرنس های معلق گچی و نقاشی تزئین یافته پوشیده شده است.

    باغ فین و حمام فین کاشان: باغ فین کاشان، نام یکی از باغهای ایرانی و زیبایی است که حمام تاریخی و معروف فین نیز در ان قرار دارد. این مکان محلی است که ناصرالدین شاه در سال ۱۸۵۲ میلادی صدراعظم خود امیرکبیر را در انجا به قتل رساند. سابقه و قدمت باغ فین کاشان و بناهای موجود در آن به دوره صفویه باز می گردد. این اثر بعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است و میراث جهانی یونسکو نیز آن را ثبت نموده است. باغ فین شامل یک حیاط مرکزی است که به وسیله دیوار و برجهای استوانه شکل محصور شده است. آب جاری در این باغ که بسیار پر آب است، از چشمه های این منطقه مانند چشمه سلیمانیه که در جنوب باغ قرار دارد سیراب می شود.

    بقعه شاهزاده ابراهیم: امامزاده ابراهیم ابن سلیمان ابن موسی ابن جعفر، که به امام هفتم شیعیان میرسد و نوه آن امام است. این محل در حدود ۱۸۰ سال قدمت دارد و در جنوب کاشان حد فاصل کاشان و باغ فین واقع شده است. گنبد این امامزاده مخروطی شکل است و دارای کاشی کاری میباشد. نمای داخلی این امامزاده نیز از آینه کاری و پچبری زیبایی پوشیده شده است.

    بازار کاشان و تیمچه امین الدوله: بازار کاشان از جمله مهمترین آثار تاریخی و دیدنی شهر کاشان است که مربوط به دوره صفویه بوده و بعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. دوران اوج و رواج بازار کاشان مربوط به زمان صفویه و به خصوص دوران شاه عباس اول است. غالبا سیاحان و جهانگردانی که در عصر صفوی و قاجار، به ایران و به خصوص کاشان سفر می‌ کردند همواره عظمت و شکوه بازار کاشان را مورد تمجید قرار می ‌دادند. از جمله مکانهای دیدنی این بازار می توان به تیمچه امین الدوله اشاره کرد که دارای معماری بسیار زیبایی است و در سال ۱۲۸۵ هجری قمری در دوره حکومت ناصرالدین شاه بنا شده است.

    خانه بروجردی ها: این بنا در محله سلطان میراحمد واقع شده است و در نیمه دوم قرن ۱۳ هجری و در زمان حکومت قاجار بنا شده استو در فهرست آثار ملی کشور نیز به ثبت رسیده است. این خانه با بادگیر های قرینه هلالی شکل زیبایی بر بام تالار و کلاه فرنگی روی آن یکی از زیباترین جلوه های معماری ایرانی را به معرض نمایش می گذارد. بطوری که در کتیبه چهار طرف تالار آمده است ساخت بنا به سال ۱۲۹۲ هجری قمری باز می گردد. صاحب این خانه از بازرگانان نطنزیمقیمکاشان بوده است. خانه تاریخی بروجردی ها از نظر محبوبیت جاذبه توریستی به عنوان انتخاب برتر یونسکو در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ اعلام شد. در نمای بیرونی این خانه نورگیرها و بادگیرهای بامگنبدی شکل ترکیبی بسیار زیبا خلق نموده است.

    خانه عباسی ها: خانه عباسی ها شاهکار معماری ایران است که همزمان با دوره قاجار ساخته شده ودر فهرست آثار ملی نیز به ثبت رسیده است. جلوه هایی از معماری اصیل ایرانی واسلامی در طرح ها و نقوش منحصر به فردی بصورت گچبری و انواع تزئینات نمایان هستند و این زیباییها به حدی چشمگیر و چشم نواز هستند که طبق نظر بسیاری از کارشناسان، این مجموعه را عنوان نامزد دریافت جایزه زیباترین بنای مسکونی ایرانی اسلامی می توان در نظر گرفت.

    خانه طباطبایی ها: خانه طباطبایی ها با مساحت در حدود ۵۰۰ متر مربع در سال ۱۲۵۰ هجری قمری ساخته شده است. نقاشی های ارزنده و گچ‌ بری‌ های این خانه، زیر نظر استاد صنیع الملک، نقاش بزرگ ایران و عموی کمال الملک اجرا شده ‌است. این خانه شامل چهار حیاط مخصوص قسمت های مختلف خانه مانند قسمت اندرونی و قسمت خدمه است. نقاشی ها و گچبری های این عمارت در اوج زیبایی قرار دارند و ظرافت و هنر مردمان این ناحیه را نشان می دهند.

    خانه عامری ها: خانه عامری ها یکی از قدیمی ترین و وسیع ترین مجموعه های مسکونی کاشان است و قدمت بخش هایی از آن به دوره زندیه باز می گردد. مساحت عرصه ی این مجموعه که از چند خانه مجزا و مجاور هم تشکیل شده است در حدود ۷۰۰۰ مترمربع است که مشتمل بر سه خانه با پنج حیاط مرکزی به صورتی اندرونی و بیرونی همراه با فضاهای سرپوشیده متعدد و متنوع است. تمامی بدنه خارجی حیاطها و برخی از بدنه ها و پوشش های داخلی با انواع تزئینات زیبا و هنرمندانه ی ایرانی زیبایی جاودانه ای به این خانه بخشیده اند.

    حمام سلطان امیر: حمام سلطان امیر احمد مربوط به دوره قاجاری است ولی قدمت بنا به دوران صفویه باز میگردد و این اثر بعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. حمام سلطان امیر دارای معماری و تزئینات داخلی بسیار زیبا ودینی است. دیوارهای کاشی شدهبه رنگ آبی فیروزه ای این حمام از نکات ارزنده معماری آن به شمار می رود. بام این بنا نیز گنبدی شکل است که روی هر گنبد، شیشه های محدب شکلی قرار گرفته است تا نور داخل را تامین کنند.

    روستای ابیانه: این روستا یکی از بلندترین نقاط مسکونی در ایران و در دامنه کوه کرکس واقع شده است. ارتفاع از سطح دریا در این روستا ۲۲۲۲ متر می‌باشد. با توجه به معماری بومی و بناهای تاریخی متنوع آن، از روستاهای مشهور ایران به شمار می رود که به ‌عنوان یکی از آثار ملی ایران نیز به ثبت رسیده است‌. آثار و بناهای تاریخی که در ابیانه وجود دارد مربوط به دوره‌های ساسانی، سلجوقی، صفوی و قاجار است. این آثار نشان‌دهنده قدمت تاریخی این سکونتگاه انسانی است. ابیانه روستایی در دامنه کوه با نماهای کاه گلی قرمز با زیر طاقی‌های سفید و پنجره هایی مشبک زیبا و چوبی است که هرچه در آن دیده می‌شود جلوه‌ ای از گذشته‌های دور دارد. قدیمی‌ترین اثر تاریخی ابیانه آتشکده ای است که مانند دیگر بناهای این ده در سراشیبی قرار گرفته است. آتشکده ابیانه را نمونه ای از معابد زردشتی دانسته ‌اند که در جوامع کوهستانی بنا میشده اند. اثر تاریخی دیگر این روستا مسجد جامع آن و قدیمی ترین اثر تاریخی این مسجد منبر چوبی منبت کاری آن است که در سال ۴۶۶ هجری قمری ساخته شده‌ است. این روستا همانند بسیاری از روستاهای ایران در گیلان و یا کردستان پله ای شکل ساخته شده است.

    شهر نیاسر: نیاسر شهری در کنار کویر نمک کاشان و آران و بیدگل واقع است و از شهر کاشان تنها ۳۰ کیلومتر فاصله دارد. نیاسر دارای جاذبه های طبیعی زیبایی مانند آبشار نیاسر و غار رئیس است و از جاذبه های تاریخی آن می توان بنای چهار طاقی نیاسر را نام برد. این چهار طاقی از دوران اشکانیان بجای مانده است و به دست اردشیر بابکان موسس سلسله ساسانی بنا شده است. چهارطاقی اولین معبد و آتشکده ای است که سلسله ساسانی در اوج رواج دین زرتشتی در ایران ساخته شد. طول و عرض این بنا بصورت مربع ۱۴ در ۱۴ میباشد. باغ تالار، چشمه اسکندریه، درخت چنار ۲۰۰۰ ساله از سایر جاذبه های این منطقه هستند.

    کویر مرنجاب: کویر مرنجاب یکی از زیباترین و در دسترس ترین کویر های ایرانی می باشد که در شمال شهرستان آران و بیدگل از توابع شهرستان کاشان واقع شده است. قسمت عمده این کویر پوشیده از تپه های شن های روان یا همان ماسه بادی است. این منطقه از نظر پوشش گیاهی و جانوری بسیار غنی می باشد و گونه های ارزشمندی ر ا می توان در این منطقه که بخش هایی از آن نیز حفاظت شده است مشاهده نمود. از جمله جاذبه های گردشگری کویر مرنجاب کاروانسرای شاه عباسی در دل این کویر است که به عنوان استراحتگاه و اقامت در این منطقه می توان از آن استفاده نمود. این کاروانسرا در سال ۱۰۱۲ قمری توسط شاه عباس بنا شده است. همچنین این کاروانسرا در مسیر راه ابریشم نیز واقع شده است و در گذشته کاربردهای نظامی و تجاری زیادی داشته است. از دیگر جاذبه های طبیعی کویر مرنجاب می توان به جزایر سرگردان، دریاچه نمک و خدمات توریستی مانند شتر سواری و موتور سواری اشاره نمود، همچنین منطقه ای مناسب برای رصد ستارگان میباشد.

    امامزاده هلال: امامزاده محمد هلال فرزند امام اول شیعیان علی (ع) در شهرستان آران و بیدگل واقع شده است و بنای زیارتی رفاهی بزرگی را شامل میشود. این امامزاده که دارای معماری و تزئینات بسیار زیبایی است در مسیر سفر به کویر مرنجاب واقع است.

    شهر زیرزمینی نوش آباد: شهر زیر زمینی نوش آباد در هشت کیلومتری شهر کاشان واقع شده است و از منحصر بفرد ترین و خاص ترین شهرهای زیرمینی جهان به شمار می رود که پیشینه آن به دوران قبل از اسلام باز می گردد. این شهر زیرزمینی در گذشته بعنوان محلی برای در امان بودن از حمله های مغول به شهر ساخته شده است. این شهر در سه طبقه در زیر زمین با عمق بین چهار تا هجده متر بنا شده و در ابعاد هزاران متر مربع در زیر بافت کنونی شهر نوش آباد حفر گردیده است. با توجه به تو در تو بودن این شهر زیرزمینی هیچگونه مشکل تنفسی در آن احساس نمی شود. هوای داخل از طریق چاه هایی که بصورت غیر مستقیم به سطح زمین کشده شده اند تامین می شوند. شهر زیرزمینی نوش آباد یک آب انبار بسیار بزرگ با دیواره های بسیار ضخیم نیز داراست.

    قمصر و گلابگیری: شهر قمصر کاشان یکی از دیدنی ترین شهرهای استان اصفهان بخصوص در فصل بهار است. قمصر یکی از قطب هایتولید عرقیات گیاهی و بخصوص گلاب در ایران است و دارای شهرت جهانی میباشد. در این شهر همه ساله بخصوص در اردیبهشت ماه مراسم گلابگیری برپاست وگردشگران زیادی راهی این منطقه می شوند و بوی گلاب و عطر محمدی فضای شهر و کوچه ها را عطرآگین میکند. طبیعت زیبای قمصر در دل کویر آن را به بهشتی برای ساکنین مبدل کرده است و به لحاظ خوش آب و هوایی بودنش مسافران زیادی از شهرها و استان های مختلف راهی آن می شوند.

    مشهد اردهال: مشهد اردهال در ۴۲ کیلومتری غرب کاشان قرار دارد. این روستا در میان افراد محلی به مشهد قالی نیز شهرت دارد. در این محل بنای امامزاده سلطان علی ابن محمد باقر قرار دارد که قدمت این بنا به سده ششم هجری بر می گردد. مردم فین کاشان در سال ۱۱۳ هجری قاصدی را بنام عامربن ناصر فینی به مدینه نزد امام محمد باقر فرستاده بودند و از وی درخواست پیشوایی می کنند. امام فرزند خود سلطانعلی را رهسپار ایران و کاشان میکند. امامزاده وقتی به کاشان رسید در محله فین بزرگ ساکن شد و تابستانها به دلیل گرمی هوا به اردهال میرفتند. سالها بعد به رقم محبوبیت وی در نزد مردم، حاکمان اردهال در جنگی که نزدیک به ۱۳ روز طول کشید وی را به قتل می رسانند. مردم پس از رسیدن بر پیکر امامزاده، وی را درون قالی میپیچند و در نهر آبی که در همان نزدیکی است شستشو میدهند ودفن میکنند. از آن زمان تاکنون هر ساله دردومین جمعه مهر ماه با حضور عزاداران از نقاط مختلف کشور، مراسم سنتی و مذهبی قالیشویان در اردهال برگزار می شود.

    سایر جاذبه های مهم استان اصفهان

    مسجد جامع اردستان: مسجد جامع اردستان بناییست تاریخی و از کهن ترین مساجد ایران به شمار می رود. بر اساس بررسی های صورت گرفته بنای اولیه این مسجد، مربوط به دوره اولیه اسلامی در ایران است و در دوره سلجوقی تجدید بنا شده است و در دوره های بعد نیز بخش های مختلفی به آن اضافه شده است. مسجد جامع اردستان مسجدیست دو طبقه که بعنوان اولین مسجد به این شکل ساخته شده در جهان شهرت دارد. این مسجد در دوران قبل از اسلام معبد بوده است که در حمله مغول به نیمه ویرانه ای بدل گشته است.

    کویر مصر: کویر مصر نیز یکی از جاذبه های طبیعی استان اصفهان است که در روستایی بنام روستای مصر واقع شده است. کویریست بسیار زیبا با تپه های شنی و پهناور. پوشش گیاهی این منطقه با درختان نخل زیبایی خاصی به این کویر داده است. اقامت های کویری خاص در روستاهای مصر، جندق، خور و بیابانک و همچنین فرحزاد باعث شده است هر ساله گردشگران داخلی و خارجی زیادی از این کویر بازدید کنند. بسیاری از اهالی این منطقه خانه های قدیمی و روستایی شان را تبدیل به اقامتگاه های بومی نموده اند. به مانند سایر کویر های این استان شتر سواری از جاذبه های گردشگری، بخصوص برای مسافرین خارجی در این ناحیه می باشد.

    آبشار های سمیرم: یکی از این آبشارها آبشار سمیرم نام دارد. این آبشار در ۱۶۰ کیلومتری جنوب اصفهان قرار دارد و دارای چشم انداز طبیعت رنگارنگ و زیبایی می باشد. آبشار سمیرم در اعماق تنگه ای با دیوارهای سنگی و طبیعتی سرسبز خودنمایی می کند. ارتفاع این آبشار حدود چهل متر است. داای آبی شیرین و دایمی است واز چشمه های مزارع جوزار و چشمه عزیزخان تامین می گردد. آبشار زیبای دیگر این شهرستان بنام آبشار آب ملخ یا تخت سلیمان نام دارد. این آبشار نیز در غرب روستای آب ملخ واقع شده است. وجه تسمیه این منطقه به دلیل وجود قطعه سنگ بسیار بزرگی است که مانند پلی طبیعی روی رودخانه قرار گرفته است و دو دره را به یکدیگر متصل می کند.

    ارگ گوگد گلپایگان: این بنای تاریخی بزرگ که تاریخ ساخت آن به حدود چهار قرن پیش می رسد، جزو دومین بناهای خشت و گلی ایران است که در شهر قدیمی گوگد در شش کیلومتری گلپایگان قرار دارد. بنا متعلق به اواخر دوره زندیه و اوایل دوره قاجار میباشد. این ارگ زیبا و با شکوه به ابعاد ۷۰ در ۷۰ متر دارای چهار برج مدور به ارتفاع یازده متر است که در زوایای آن ساخته شده است. ارگ گوگد دارای دو دروازه است و در قسمت جنوب شرقی آن چاه آبی وجود دارد که نشان می دهد برای روزهای محاصره فکر آب آشامیدنی شده است. ارگ گوگد و شهر گیلپایگان در مسیر راه ابریشم هستند و این قلعه در زمان صلح به عنوان کاروانسرا واستراحتگاه مورد استفاده قرار میگرفته است.

    خوراکی ها
    بریونی: از جمله غذاهای معروف و سنتی اصفهان بریانی است. بریان از مخلوط گوشت گردن گوسفند، جگر سفید گوسفند، ادویه اصفهانی، پیاز، نمک و فلفل و زردچوبه تهیه می شود. بریان یکی از مهم ترین جاذبه های خوش مزه اصفهان به شمار می رود که این غذا به این روش تهیه می شود که گوشت ر ابا پیاز و ادویه میپزند، سپس جگر سفید سرخ شده به آن اضافه میکنند، گوشت پخته شده را با پیاز چرخ می کنند و نمک وفلفل و زردچوبه را به آن اضافه میکنند. سپس بعد از آن تفت می داده می شوند و در مرحله بعد گوشت گوسفند و دنبه را نیز بعد از پخت چرخ میکنند و با کمی زعفران، نعنا خشک، برای خوش بو بودن آن بار دیگر چرخ می کنند. سپس مایه بدست آمده را تبدیل به همبرگر کرده و آن را سرخ می کنند و با نان های بزرگ لواش سرو میکنند

    کباب مشتی: یکی دیگر از غذاهای محبوب و خوش مزه استان اصفهان کباب مشتی نام دارد. غذایی است که طعمی ملس دارد و معمولا با نان خورده می‌شود. این غذا با ترکیبی از آرد نخودچی، هویج، گوشت چرخ‌کرده، پیاز، سرکه، شیره و ادویه‌های خوش‌عطر، تهیه می‌شود.
    از دیگر غذاهای سنتی این ناحیه می توان به کال جوش، حلیم بادمجان، پلوماش، خورش ماست و قیمه ریزه را نام برد. همچنین از شیرینی های این منطقه می توان به پولکی، برشتوک، نان برنجی و گز اشاره کرد.

    گز: شیرینی مشهور اصفهان گز نام دارد. این شیرینی مشهور و محبوب در بین همه مردم ایران از دوران حکومت صفویه در استان اصفهان و به مرور طی تکمیل خوراکی به نام حلوا چوبه بدست آمده است. البته بر درستی یا نادرستی این ادعا اختلافات متعددی وجود دارد. گز نام خود را از عصاره‌ درختی به نام انگبین گرفته است. امروزه این شیرینی را با استفاده از گلوکز، گلاب، سفیده‌ تخم‌مرغ، شکر، مغز پسته، خلال بادام، خلال فندق و بیدمشک تهییه می‌کنند.

    صنایع دستی
    از جمله صنایع دستی معروف این استان می توان به خاتم کاری، مینا کاری، گچبری، مسگری، کاشی کاری، قلمدان سازی، منبت کاری، مینیاتور، قالی و فرش بافی، فیروزه کوبی و مخمل بافی اشاره نمود.

    فرش و قالی: قالی یا فرش نوعی زیرانداز بافته شده از الیاف پنبه، پشم و در بعضی موارد ابریشم است که معمولا برای پوشش زمین به کار می‌رود. از آنجا که قالی و فرش همیشه نقش‌های زیبا بر خود داشته اند، امروزه به جنبه تزئینی آن نیز توجه می‌شود. قدیمی‌ترین نمونه فرش ایرانی که یافته شده قالیچه‌ای است با نقوش اصیل هخامنشی که در گور یخ‌زده یکی از فرمانروایان سکایی در دره پازیریک در ۸۰ کیلومتری مغولستان پیدا شده و قالی پازیریک نامیده می‌شود. پژوهشگران این قالی را از دست بافته های پارتها یا مادها می‌دانند. فرش اصفهان یکی از انواع قالی‌های ایرانی است. این شهر یکی از مهم‌ترین مراکز بافت قالی در ایران است و قالی های بافت آن از تنوع و گوناگونی بسیاری برخوردارند.

    خاتم کاری: خاتم‌کاری از هنرهای ظریف و صنایع دستی ایران است که سابقه و ریشه‌ای کهن دارد. اوج شکوفایی و تکامل این هنر در دروان صفویه بوده است، در این دوران از گوشه و کنار ایران هنرمندان به اصفهان، پایتخت آن زمان آمدند و هنرهای فراموش‌شده این کشور از نو پایه‌گذاری شد. خاتم کاری هنر آراستن سطح اشیاء به صورتی شبیه موزائیک، با مثلث ‌های کوچک. طرح‌های گوناگون خاتم همواره به صورت اشکال منظم هندسی بوده‌است. این اشکال هندسی را با قراردادن مثلث ‌های کوچک در کنار هم نقش ‌بندی می‌کنند. مثلث ‌ها را از انواع چوب، فلز و استخوان می‌سازند. هرچه مثلث ها ریزتر و ظریف ‌تر باشند، خاتم مرغوب ‌تر است.

    مینا کاری: میناکاری هنری است که سابقه ای در حدود پنج هزار سال دارد و از صنایع دستی ایران محسوب می‌شود. امروزه این هنر بیشتر بر روی مس انجام می‌شود ولی می‌توان بر روی طلا و نقره نیز آن را به عمل آورد. این هنر ترکیبی از آتش و خاک است که با هنر نقاشی آمیخته می‌گردد و نقش‌های زیبایی را می‌آفریند. یکی از نمونه‌ های قدیمی بازو بندی از طلا به همراه میناکاری‌ های تزیین شده بر روی آن است که مربوط به دوران هخامنشیان می‌باشد. در حال حاضر این اثر باستانی در موزه ویکتوریا و آلبرت لندن نگهداری می‌شود. اوج هنری این هنر در دوره سلجوقیان بوده که تهیه ظروف برنجی و میناکاری مرسومیت داشته است و این آثار به کشورهای همسایه نیز فرستاده می‌شده است.

    فیروزه کاری: فیروزه کوبی از صنایع دستی است و با نشاندن قطعه های کوچک سنگ فیروزه به حالت موزاییکی بر سطح ظرف‌ها، زیورآلات و اشیای تزئینی مانند مس و نقره و برنج ساخته می‌شود. هر چه ظرف فیروزه کوبی شده پرکارتر و منظمتر باشد و فاصله کمتری بین قطعات فیروزه باشد، ارزش هنری آن بیشتر است. این هنر حدود ۶۰ یا ۷۰ سال پیش در اطراف شهر مشهد به دست یوسف حکمیان انجام شد. و ۲۰ سال پس از آن توسط فردی بنام حاج داداش به اصفهان برده شد.

    • Loading...
    • 0

    دیدگاه‌های این نوشته